Marcus’s Point of View
Tahimik ang paligid ng ballroom habang pinagmamasdan ko ang mga tao sa charity gala na idinaos ng kumpanya. Ang mga ilaw ng chandelier ay nagbigay ng eleganteng ambiance, at ang tunog ng mahihinang pag-uusap at pagtawa ay parang musika sa tainga ko. Ito ang isa sa pinakamalaking hakbang na ginawa ko mula nang magretiro sa boksing—ang itutok ang atensyon ko sa pagtulong sa iba, at ipakita kung ano ang kaya naming gawin ng kumpanya para sa komunidad.
Ang suot kong tuxedo ay medyo hindi komportable, pero hindi iyon alintana. Ang mas mahalaga ay ang makita ang mga ngiti sa mukha ng mga bisita. Sa kabila ng lahat, hindi ko maiwasang maghanap ng isang tao sa loob ng silid—si Camila.
Nakakita ako ng pagkakataon nang mapansin ko siyang papalapit, hawak ang clipboard at mu
