"Are you okay, hon?" tanong ng asawa ko sa akin nang tuluyan akong mapansin.
"Finally! Napansin din! Thank you, Lord!" bulalas ko pa sabay lapit sa kaniya. Bumangon siya sa kama at kunot noo akong tiningnan.
"He's being maarte po, tita pretty." singit ni Blaire kaya masama ko siyang tiningnan. Tumawa lang siya at sumiksik pa sa tagiliran ng asawa ko.
"Sama ng ugali mong bata ka ah. Mana ka sa nanay mo." asik ko. Pero imbes na magalit ay nag bleh pa siya sa akin.
"Enough of that. Maghahapunan na daw. Let's go sa baba?" anyaya ng asawa ko kaya napanguso ako.
Ano ba yan.. wala pa ngang matagal na bebe time. Damn! I missed her so much!
Gusto ko na siyang masolo ng matagal na oras! Nakakainis kasi sobrang daming istorbo sa bahay na to!
Wala na akong nagawa kung hindi ang sumunod nal
