Souls are clean, Hands are not

CONFUSED

Theo's POV

I'm currently waiting for her dito sa gate ng school, usually sakto lang ang pagpasok ko but now i have to wait for her. I'm scared that Airish might do something bad to her again. While i was waiting for her, I spotted this flower vendor and asked how much for the bouquet that he's selling.

“250 lang ito, iho... Fresh ang mga bulaklak at madami pa..” Sagot niya kaya bumili ako ng isa and a different one for August also.

“Salamat ho..” Pagpapa salamat ko kay manong. The bouquet is a mix of roses, sunflower, tulips and other kinds of flowers. I'm not sure if she's in to flowers but i hope that she will like it. Ngayon lang ako bumili ng bulaklak para sa ibang babae maliban kay Mom. I'll make sure that i will respect every girl kung paano ko irespeto ang mom ko.

Bumalik ako sa tapat ng gate at saktong papasok na si Iah kasama si August. She looks pretty in our uniform. Kulay black ito na mini skirt, long socks, blouse and vest with necktie. Naka tali ang buhok niya ngayon kaya mas kita ang mukha niya.

“Hi, good morning.” Bati ko sa kanya kaya napa ngiti naman si August na nasa likod niya. Ngumiti lang siya bilang sagot, mukhang inaantok pa siya dahil sa mga mata niya. Binigay ko sa kanya ang bulaklak at napangiti naman ito. Nagpa salamat si August sa akin dahil first time niya daw na maka tanggap ng bulaklak. Iah smiled at me and thanked me for the flowers. Inaya ko muna silang kumain sa cafeteria pero nag paalam na si August dahil may aasikasuhin pa daw siya.

We're here ngayon sa cafeteria at dahil hindi nakasama si August ay pinadalhan ko na lang siya ng food. Iah told me na hindi naman kailangan pero i insisted dahil nabanggit niya na hindi daw ito kumain. Napapa iling sakin si Iah dahil daw hindi ko naman kailangang ubusin ang pera ko para sa kanila. I just smiled and told her that i want to help them.

Wala pang masyadong tao sa cafeteria at kami lang ang nandito kaya nagtanong ako ng mga bagay na tungkol sa kaniya.

“So, what are the things that you know... you love doing?” I asked awkwardly.

"Singing.” Napa tango ako dahil narinig ko siyang kumakanta noon ng kanta ni Taylor Swift na august inside their classroom. She has a great voice, malinis ang pagkanta niya at parang anghel ang boses niya.

"Sing for me then.” I said.

Tumango siya at nag simulang kumanta. Hindi ko alam na ganito pala talaga siya kadaling kausap.

Grow old with you - Daniel Padilla

I wanna make you smile whenever you're sad

Carry you around when your arthritis is bad

All I wanna do is grow old with you

I'll get your medicine when your tummy aches

Build you a fire if the furnace breaks

It could be so nice, growing old with you

She sang beautifully. Naka titig lang ako sa kanya habang kumakanta siya. Ang ganda niya, sobra.

I'll miss you

Kiss you

Give you my coat when you are cold

Need you

Feed you

She stared at me while singing. I don't know but I felt butterflies in my stomach. She's so good at making me feel at peace.

Even let you hold the remote control

So let me do the dishes in our kitchen sink

Put you to bed when you've had too much to drink

I could be the man who grows old with you

I wanna make you smile whenever you're sad

Carry you around when your arthritis is bad

All I wanna do is grow old with you

I smiled when she finished singing. She smiled too, her eyes are sparkling, they're so pretty.

“You’re really good, love.” I complimented her.

“Thank you.” She smiled at me again. Oh God she's not even trying yet she's so beautiful.

Maya maya lamang ay nagpaalam na siya dahil baka daw mag start na ang klase nila at ma late siya. Sinabi kong ihahatid ko na lang siya but she said na okay lang naman since malapit na lang din naman yung room nila sa cafe.

“Goodluck–” I was about to say goodluck to her but she kissed me on the cheek and left.

“Goodluck, take care!” she shouted while walking away. I was too stunned to even smile or speak.

Man, this girl is driving me crazy.

Vaniah's POV

Pagkatapos ko siyang halikan sa pisngi ay naglakad na ako papalayo. Ganoon naman ang ginagawa ng magkasintahan diba? Natawa ako habang naglalakad papalayo dahil napansin kong hindi pa rin ito gumagalaw sa kinatatayuan niya. Ngayon lang ako naging sweet sa kanya at kinantahan ko pa siya, ang swerte niya naman. Minsan lang ako kumanta sa harap ng ibang tao, eh.

Habang naglalakad ay naalala kong hawak ko pa rin pala ang bulaklak na binigay ni Theo kaya dali dali ko itong itinago sa loob ng bag ko.

Pagdating ko sa room ay wala pa ang teacher kaya umupo lang muna ako at tumulala. “Good mood ka yata? Ngayon lang kita nakitang nakangiti.” Weh? Nakangiti ba ako? Tumingin ako sa tabi ko at nakita ko ang classmate naming si Kikay. Kikay ang tawag sa kanya kasi kikay na kikay ang ugali niya, ngayon niya lang ako kinausap kaya nagulat ako.

“Ahh, wala lang naman.” Sabi ko.

“May boyfriend ka na siguro.” Sambit niya kaya napa tingin ako sa kanya. Masyado bang halata?

Hindi na ako naka sagot dahil dumating na ang teacher namin. At dahil na naman sa kaingayan ni kikay, nainis si Ma'am Flores at nagpa-quiz na pagka-haba haba. Lahat ng kaklase namin ay tumatawa at ang iba naman ay inis ang tingin kay Kikay.

Mabuti na lang at nakikinig ako sa tuwing nagtuturo si ma'am kaya naman nasagutan ko agad ang mga tanong. I got 50/50 sa quiz kaya natuwa si ma'am sa akin. Hindi naman kasi ganoon kahirap ang mga exam at quiz kung nag aaral ka nang mabuti, pero minsan nakaka tamad din mag aral.

Napakunot ang noo ko nang makitang nagkukumpulan ang mga kaklase ko sa labas ng room. Ang iba ay nagtitilian pa dahil sa hindi ko alam na dahilan? Sino o ano ba 'yung tinitignan nila?

Gusto kong maglaho dahil sa hiya nang makita ko si Theo habang nakangiting naka tingin sakin at kumakaway pa. Lumipat ang tingin sa akin ng mga kaklase ko na para bang nakakita sila ng multo.

“Siya ba yung sinusundo ni Marcus?”

“Ano ba siya ni Marcus?”

“Siguro magka-ibigan sila.”

Sunod sunod na bulungan ng mga kaklase ko. Hindi naman pinapansin ni Theo ang mga bulong at pumasok sa loob ng classroom. “Hi.” he greeted me.

Tinaasan ko siya ng kilay dahil hindi man lang siya nagsabi na pupunta siya dito, ako tuloy ang laman ng chismis ng mga kaklase ko.

“Let’s go, August is waiting for us outside. I'll take you both home para mas safe.” Paliwanag niya.

Tumango naman ako at kinuha ang bag ko para umalis, dismissal na rin naman at ayoko nang tumagal dito dahil sunod sunod na tanong ang aabutin ko sa mga kaklase ko. Hindi ko naman sila ka-close.

Lumabas kami at siya ang bumuhat ng bag ko, nagreklamo pa ako pero wala rin akong nagawa. He held my hand and i felt butterflies. Kinikilig ako, oo. Pero bakit? Ang bilis ko namang mahulog.

......