Then I remember what happened yesterday. I hate that I even bothered to look at her. I feel pathetic. Hindi na kinaya ang nararamdaman para sa sarili, tumayo na ako ng walang pag-aalinlangan.
"Bisita na lang ulit kayo sa bahay. Magpapainom na lang ako roon, para makabawi sa inyo," I said to my friends.
"Huh? Uuwi ka na?"
I smiled and only tapped Yani's back as an answer.
"Magpapaalam muna ako kina Tita Adrina tapos kina Carlou."
Mabilis na akong tumalikod, hindi na binigyan ng pagkakataong umapila ang mga kaibigan. Halatang pagod na si Tita Adrina at wala na si Tito Kurt sa tabi niya.
"Tita, I have to go."
She was busy entertaining some guests but she managed a smile for me.
"Ang bilis, hija."
"Ah. I have things to do at home po," sabay beso.
"Thanks for coming, kung ganoon. Nasa
