Chapter 37

2053 Words

Celine's POV Day 2. Unti-unti ay nanghihina na ako sa paglipas ng oras. Habang tumatagal ay parang lumalayo ako lalo sa dapat kong gampanan na misyon. Nag-stay ako sa bahay ng mga Fernandez pero wala talaga akong ganang kumain, ni ang kausapin ang kahit sino. Hindi ko na rin kinikibo si Curt. Alam kong pareho kaming walang magagawa sa panahon na 'to, pero hindi ko maiwasang masaktan sa nangyayari. Sobrang nagpupuyos ang kalooban ko dahil wala akong magawa. Hindi ko maprotektahan si Josh. Hindi ko na matutupad ang ipinangako ko sa kanya. Noon, inaamin ko, madali lang naman talagang bumali ng pangako. Nature naman ng tao 'yun. Masyado tayong masaya sa buhay na madali tayong nakakapagbitiw ng mga pangako na buong akala natin ay matutupad natin, pero mahirap pala talagang tuparin ang mga i

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD