Its You

Chapter 10 (WARNING)

Nabitawan ni Caith ang ulo ni Rafael dahil pakiramdam niya ay naubos ang kanyang buong lakas. Naramdaman nalang niya na parang dinuyan siya kaya napamulat ang kanyang mata ng maramdamang binuhat pala siya ni Rafael papunta sa kanilang kama.

Nanghihina ang kanyang pakiramdam hanggang ilapag siya sa malambot na kama, habang si Rafael ay tumayo ito upang alisin din ang damit sa katawan. Nakatuon ang paningin ni Caith sa magandang katawan ng lalaki at napansin rin siya ang bahaging yun na parang kinabahan siya dahil hindi niya akalain na may ganon pala itong tinatago.

Oo virgin pa siya pero hindi naman lingid sa kanya ang ganong bagay pero iba parin pala kapag sa personal munang makita at unti- unting namumuo ang kanyang takot na baka hindi niya kayanin ito. Nawala ang laman ng kanyang isipang ng daganan siya ni Rafael at sinimulan nitong halikan ang kanyang braso paakyat sa kanyang balikat. Hindi pa siya nakabawi sa kanyang naramdaman kani kanina lang at ngayun ay parang nag-iinit muli ang kanyang mukha at may namumuo nanaman siyang ibang kiliti sa kanyang balat dahil lang sa mga halik nito at ang mapanghanap na mga kamay.

Dahan-dahan na namang inangkin ng ekspertong kamay ni Rafael ang malulusog niyang dibdib habang ang labi nito at napadpad sa punong tinga ni Caith. Sa simpling galawan ni Rafael ay nagpalimot nanaman kay Caith sa kasalukuyan. Napayap si Caith dito ng mahigpit dahil pakiramdam niya ay yun ang gusto niyang gawin.

Gusto niya ang paglapat ng kanilang mga hubad na katawan at hindi niya namalayan na siya na mismo ang nagbigay kay Rafael ng espasyu at binuka niya ang kanyang mga hita at ang isa doon ay nagawa niyang ekapit sa biwang nito habang sila ay naghahalikan. Ramdam ni Caith ang bagay ni Rafael sa kanyang pagitan, parang nakikiliti siya kapag sumasagi ito sa kanyang balat.

Ibang kiliti ang dala ng katigasan nito at lalong nagbibigay ng kompyansa kay Caith. Sa muli ay bumaba nanaman ang labi ni Rafael sa kanyang dibdib, nagpalitan ang bibig at kamay nito na parang sanggol ay walang kapagurang palipat-lipat ang pagkain. Hindi napigilan ni Caith na pakawalan ang mga halinghing pero ganon rin naman si Rafael, ang mga malalalim at mabilis nitong hininga.

Parang wala pang plano si Rafael na angkinin si Caith dahil pinaulanan nito ang buong katawan ng dalaga sa kanyang mga halik at haplos. Kahit ang paa papunta sa kanyang mga hita ang naging takbo sa labi ni Rafael at sa muli ay nasa pagitan nanaman ng hita ni Caith ang mukha nito.

Walang alinlangan na namang inangkin ng kanyang bibig ang pagkab*b** ni Caith, halik, kagat, sipsip ang ginagawa nito na parang walang katapusan. Ilang beses ng nanginig ang mga hita ni Caith at hindi na niya alam kung ilang beses na siya dinala ni Rafael sa langit. Naramdaman nalang niya sa tuwing makaraus siya ay ramdam niyang sinalo ni Rafael ang lahat ng kanyang nailabas.

Sa totoo lang ay nanunuyo na ang kanyang lalamunan dahil kanina pasiya gumagawa ng ingay, hindi niya alam kung ungol paba ang kanyang ginagawa o may halong sigaw na yun.

¨Rafaelll.... pagod na ako, gusto ko ng tubig¨ tanging sambit ni Caith ng sa muling makaraos na nanaman siya. At sa wakas ay huminto naman si Rafael upang kumuha ng tubig para sa kanilang dalawa. Parang latang gulay na si Caith sa pagod na nadama, sa totoo lang ay nakahiga lang naman siya at si Rafael ang na lahat gumagawa.

Dina napigilan ni Caith ang mahiga muli at pinikit ang mata dahil sa halong pagod ay gusto na niyang matulog. ¨Hon... matutulog kana? hindi pa tayu nagsisimula.¨ Saad ni Rafael ng bumalik ito sa kanilang kama at pumaibabaw sa kanya.

Iling nalang ang naging sagot ni Caith dito, ¨Hon... poyde ba?¨"mahinang tanong ni Rafael dito.

¨Rafael., pagod na ako¨

¨Hon, hindi pa ako nagsisimula.... kahit makaisa ay poyde ba?¨

¨Bakit kasi ang tagal mo?¨

Napangiti si Rafael sa naging sagot nito, at sa muli ay lumapat nanaman ang kanyang halik sa balikat nito. ¨Hon, matulog kana at ako ang bahala dito, promise I¨ll be gentle¨ Alam ni Rafael na kailangan na niyang gawin ito ngayun dahil kung hihintayin pa niyang makatulog ito o tuluyang mapagod ay mas masasaktan niya ang dalaga. Alam niyang tama na ang naging basa nito at makakatulong sa kanilang sunod na gagawin.

Tuluya ng pumagitna si Rafael at pomosisyu doon, pero bago paman ay hinalikan niya muli ang labi ng dalaga at nais niya munang aliwin ito muli bago dahan dahang angkinin. Nanglumalim na ang kanilang halikan ay sinumulan na ni Rafael pasukin yun, sa totoo lang ay excited siya dito at hindi inalis ang mga paningin sa mukha ng asawa.

¨Oooocchhh.....¨ napangiwi si Caith dahil sa sakit at naimulat ang kanyang mata.

¨Shhh... sorry hon...¨ saad ni Rafael ng medyu nakapasok na siya at huminto. ¨Kailangan ko itong diretso hon, kung hihinto pa ako ay mas lalo kang masasaktan.¨ hinaplos niya ang pisngi nito at hinalikan ng maliliit na halik.

Nang medyu napawi na ang pakiramdam ni Caith dahil sa ginawa ni Rafael ay saka siya tumango dito bilang pagsang-ayun. At totoo nga at inisang hatid ang ginawa ni Rafael ng nagpaawang sa bibig ni Caith at napatulo ang kanyang luha sa sakit. Dahil nakatuon ang paningin ni Rafael dito at hindi na muna siya gumalaw at hinayaang maka adjust si Caith sa kanya at hinalikan ang mga luha nitong dumaloy.

Niyakap lang ito ni Rafael at kung sakaling hindi kaya ni Caith ay hindi naman niya yun ipipilit. Pero sa ilang minuto ay si Caith na mismo ang gumalaw bilang paanyaya na poyde na at bilang pagrespito dito ay ginawa ni Rafael namahinahon ang lahat. Marahan ang ginawang labas pasok ni Rafael dito ay aaminin niya nasarapan din siya sa ganong paraan.

Para namang nabuhay ulit ang katawang lupa ni Caith sa mahinang galaw ni Rafael kaya hindi niya napigilang hawakan ang biwang nito at tumutulong na sa naging paggalaw ng asawa. Napuno ng sariling ingay ng mag-asawa ang silid at naging mabilis na ang galaw ni Rafael. Gaya nga ng sinabi nito kanina ay hindi pa sila nagsisimula at ito palang ang totoong laban.

Hindi alam ni Caith kung anong oras sila natapos at kung kailan tumigil si Rafael, wala siyang matandaan sa huling pagnanaig nila kung nakatulog ba siya o nawalan ng ulirat. Pagdilat ng kanyang mata ay sumalubong sa kanya ang madilim nilang silid at ramdam naman niya ang kamay na nakalibot sa kanyang biwang. Dahil din siguro sa pagod ay hindi nagtagal ay nakatulog siyang muli.

Samantalang nagising si Rafael na yakap ang hubad na katawan ng asawa at bumalik sa kanyang alaala ang gabing pinagsaluhan nila. Napangiti siya sa saya at dahan-dahan niyang inalis ang kanyang braso na naging unan nito, maingat ang naging galaw dahil ayaw niyang magising ito at dumiretso siya sa banyu upang maligo. Kahit na mahaba at mainit ang kanilang pinagsaluhan ay hindi siya nakaramdam ng pagod. Instead parang fully charge pa ang kanyang pakiramdam, pagtingin niya sa orasan ay mag ala-una na ito. Pagbalik niya sa kanilang silid ay hindi niya binuksan ang ilaw sapat lang ang night stand para makita ang kailangan bago umalis sa kanilang silid.

Alam niyang naghihintay sa kanya ang lahat ng mga tauhan pati narin si Nanay Sol, aalis sila ngayun upang ayusin ang mansyon sa Herb Garden. Ang ibang tauhan nila ay kasama ni Nanay Sol upang hakutin ang kanilang mga gamit, isa din sa dahilan kung bakit marami ang kanyang pinabiling gamit ng asawa. Ng makabalik siya sa hotel ay almost 7pm na, sa dami ng kanilang ginagawa ay hindi niya namalayan ang oras at nagmamadali siyang balikan ang asawa.

Nag-alala siya dito kung paano yun makatayu at makakain, habang nasa elevator si Rafael ay nais niya kamuhian ang sarili sa kapabayaan. Tinulak niya ang pinto ng kanilang hotel room, pero bumungad sa kanya kung ano ang kanyang iniwan kanina. Madilim parin ito at nakababa parin ang kurtina, binuhay niya ang ilaw at dahan-dahang tinahak ang kanilang silid.

Nakahinga ng maluwag si Rafael ng makita ang asawang tulog parin ito, nakalatag ang buhok nito sa unan at nakababa naman ang kumot kaya kita niya ang namumula nitong balat na siya ang may gawa. Napakunot ang kanyang noo ng makita ito sa malapitan dahil iba ang kulay ng mga yun at naging pasa kung tingnan. Hinawi niya ang buhok nito at ganon nalang ang kanyang pagka gulat dahil ang braso nito ay puno ng pasa, hindi siya makapaniwala sa kanyang nakita kaya inalis niya ang kumot na naka balot sa katawan ng asawa.

Parang natakasan ng dugo ang mukha ni Rafael dahil ang legs ni Faith ay ganon rin, sapagkat alam niya ay hindi naman niya nasaktan ito, totoong may pagkakataon na naging mahigpit ang kanyang hawak. Pero hindi ito ang kanyang inaasahan, lalo na sa pang-upo ni Caith ay bumakat rin ang kanyang mga daliri doon. Pinaghanda niya ito ng tubig panligo at hinanda rin niya ang kakailanganin ng asawa, pati pagkain ay ipipihatid nalang niya sa kanilang silid.

¨Hon... gising na¨ mahinang saad ni Rafael dito sabay halik sa pisngi nito, hinawi niya ang buhok at hinaplos ang balikat. ¨Faith, gising ka muna dahil hindi kapa kumakain, matulog ka nalang ulit pagkatapos.¨

Sapagmulat ni Caith ay bumungad sa kanya ang mukha ng kanyang asawa, hinahayaan nalang niya ito sa nais na gawin pati ang pagbuhat, pagpaligo pati sa pagbibihis. Sa totoo lang ay masama ang kanyang pakiramdam, mabigat ang kanyang katawan pero malaking tulong ang pagbabad niya sa tubig ay medyu gumaan yun.

¨Rafael, pahingi ng paracetamol at pain reliever¨

¨sorry hon...¨ ang tinitukoy nito ang kanyang naging pasa sa katawan, pasain naman talaga siya pero hindi rin niya inaasahan na ganon ang maging resulta. Dahil sa kondisyun ni Caith ay umabot sila ng tatlong araw sa hotel at doon ginawa ni Rafael ang lahat ng trabaho, hindi niya ito iniwan at nagawa na rin nilang makausap ang lawyer ng kanyang ina sa tulong ni Arnold.

Ngayung araw ang kanilang paglipat, at dahil nagkaroon si Rafael ng sapat ng pahanon para ipaayus yun kaya mas naging maganda ang kinalabasan, hahayaan nalang niya si Faith kung may nais itong idagdag.

¨Hon.. sa lunes ang punta mo sa kumpanya para sa board meeting... handa kana ba?¨

¨Rafael, wala akong alam dito... anong gagawin ko?

¨May ilang araw pa tayu para pag-aralan ang kumpanya ng pinapatakbo ng yung ama, may nakuha na akong mga impormasyun at katayuan nito ngayun. Nakuha ko narin ang mga taong nasa side ng iyung ina ang mga taong sakanila, pero sa ilang taon na ang lumipas marami doon ay nagawa nilang paalisin.¨

¨Hindi ko inaasahan ito, kung natuloy ang kasal ko dati malamang perma lang ang aking gagawin at parang tinapon ko nalang sa hangin ang lahat ng pinaghirapan nila mommy.¨

¨Faith, unahan na kita... ang perang iniwan ng yung ina na hiwalay sa kumpanya lang siguro ang iyung makukuha, about sa share mo tatalakayin natin. Kailangan nila ang perang yun upang maiahon ang kumpanya, Faith mawawala ang kumpanya ni Tita kapag walang fund silang makukuha. Hindi ko alam kung aabot paba hanggang next quarter.¨

¨Rafael, kung sakaling mabaon ang kumpanya at sa malaking utang nito sa bangko, bilang isa sa pinaka malaking share doon ay posible ba na ako ang hahabulin sa pinagkautangan?¨

Tango lang ang naging sagot ni Rafael sa asawa, binigay niya dito ang mga impormasyun. Matalinong bata si Faith kaya kong ano man ang magiging desisyun nito ay susuportahan niya, at kung pipiliin niyang isalba ang kumpanya ay hindi siya kukuntra dahil may rason ito at yun nalang ang alaala ng ina.

¨Sasamahan moba ako¨

¨Kung gusto mo ay oo, pero kung hindi ay maghihintay ako sayu sa araw na yun.¨

May apat na araw pa si Caith at sinulo niya ang pag-aaral sa kumpanya, halos hindi na siya lumalabas sa kanilang silid at si Rafael nalang ang nagpaalala sa kanya upang kumain at magpahinga. Sa subrang ukopado ang isipang ni Caith ay hindi nga nito napansin ang kanilang bagong bahay, alam niyang bago ito pero wala siyang alam kung saan sila ngayun.

Hindi rin naman sinabi ni Rafael ang tungkol sa villa nila ngayun, ayaw niya monang dagdagan ang iniisip nito. Saka nalang kung makakaluwag ang isipang ng asawa, napagtanto rin ni Rafael na maraming trabaho ang dapat haharapin ni Faith kapag isa-isang maglabasan ang pag-aari ng kanyang ina. At hindi tamang buntisin niya ito ngayun, kung hindi sila nakubuo sa araw ng kanilang kasal ang mabuti naman pero kung kumapit ay magiging mahirap ito sa asawa.