Its You

Chapter 13

Kasalukuyan silang nasa rest house ni Arnold, may kahabaan rin ang naging byahe papunta dito. Almost 5hours din ang inabot pero napaka ganda ng lugar, walang makikitang ibang bahay doon. Ayun kay Arnold normal daw na malalayu ang kapitbahay doon kaya safe silang wala makakilala sa kanila.

May taong namamahala doon kaya nanatiling malinis ang buong bahay, ang presko ng hangin dahil puro puno ang nakapalibot doon. Ayun kay Mang Edying ay minsan lang daw kung maka punta ang amo nito, kaya masaya siya ng makatanggap ng tawag mula dito. Halata namang pinaghandaan ang kanilang pagdating dahil kumpleto ang kailangan nilang mag-asawa, pati ang gamit sa kanilang magiging silid ay puro bago.

¨Mang Edying, nag-abala pa ho kayu, hindi naman kami magtatagal dito.¨ nakangiting sabi ni Caith sa matanda.

¨Ma´am sinunud ko lang ang sabi ni sir Arnold sa akin, ang mga gamit na yan ay siya mismo ang nagpadala dito kahapon, pati ang mga gamit sa kusina ay sa kanya galing.¨

¨Dito ba kayu nakatira Manong?¨

¨hindi, nasa unahan lang ang bahay ko, pero pag-aari parin ni sir Arnold. Bumibista lang ako dito upang maglinis, minsan ang asawa ko ang aking kasama, pero kapag walang pasok mga anak ko naman.¨

¨sige po Manong kami na ang bahala dito, salamat nga pala¨

Ilang minuto na mula ng umalis si Manong ay nakatyu parin si Caith sa labas ng bahay, ¨hon, hali ka sa loob at magpahinga muna tayu¨ rinig ni Caith ang tawag ni Rafael, napangiti siya sa kanilang kinatatayuan ngayun. Feeling niya ay probinsyang buhay siya ngayun napaka layu sa buhay na kanyang kinagisnan.

¨Anong gusto mong kainin? parang kailan nating magluto dito, hindi ata available ang magpa deliver¨ saad ni Rafael sa asawa

¨hahaha, marunong ka magluto?¨

¨hmmm.... pero hindi talaga katulad dito, nasanay kasi ako sa walang kanin na pagkain.¨

¨ang ganda naman dahil sabay tayu magluluto kung ganon pero magkaiba ang ating gusto,¨

¨walang problema sa akin ang pinoy na pagkain, hindi lang ako sanay magluto¨

¨alright then, iniiwasan mulang atang magluto¨

¨Not really hon, in time ay matutunan ko rin, kailangan kong matutu upang maalagaan kita ang magiging anak natin¨

Napangiti nalang si Caith sa kanyang narinig, hindi naman siya nagmamadaling magkaanak dahil katatapos lang niyang mag-aral. Nais niya munang tumayu bago bumuo ng pamilya, pero kung bibigyan sila ay wala namang problema sa kanya dahil kailangan niya ng totoong pamilya. Maliban kay Rafael ay wala na siyang maituturing na pamilya ngayun.

¨Hon, bukas ay mamasyal tayu sa mga pananim nila Manong, nabanggit sa akin ni Arnold na malawak daw ang taniman dito¨

¨Pano kaya nahanap ni Arnold ang lugar na ito?¨

¨Maswerte lang siya dito, isa sa kanyang client noon ay ito ang pinangbayad¨

¨What?! bakit niya tinanggap? nawalan ng pag-aari ang tao dahil sa kaso?¨

¨Matanda na ang may-ari nito dati, sumama na sa kanyang anak papunta sa ibang bansa, nais itong e binta at sinabi nalang ni Arnold na tumatanggap siya ng property bilang kabayaran sa kanyang sebisyu.¨

Tumatango lang si Caith dito, ¨Rafael poyde ba natin itong bilhin kay Arnold?¨

¨kakausapin natin siya pagbalik natin, bakit gusto mo dito?¨

¨parang ang ganda gawin itong taniman ng bulaklak¨

Naging masaya ang kanilang naging pananatili doon, and of course sinulit rin ni Rafael ang mga panahong kasama ang asawa tulad ngayun, ¨Rafael, tumigil ka! nagsisimula ka nanaman¨

¨hon, pagbigyan muna ako...¨ panay parin ang halik nito habang nasa sala sila at nanunuod ng movie mula sa YouTube. Kahit na anong tanggi pa ni Caith sa lalaki ay alam niyang mahuhulog nanaman siya sa bitag nito, Nasa kanyang tinga ngayun ang labi ng asawa habang naglalakbay ang kamay nito sa kanyang dibdib, sa simula ay sa labas lang ng kanyang damit pero ngayun ay tuluyan ng pinasok nito at walang anomang natanggal ang kanyang bra.

¨Rafael dahan-dahan naman, para kang hinahabol¨

¨baby kailan kung sulitin ang araw, baka dumating ang dalaw mo at wala akong sapat na baon¨

Napailing nalang si Caith sa kanyang narinig, oo nga at parang pakiramdam din niya gusto ng kanyang katawan ang ginagawa ni Rafael ngayun, hindi niya maintindihan ang sarili. Kaninang umaga ay nagsimula ang ganong pakiramdam pero nahihiya naman siyang sabihin yun sa asawa, pero hindi naman siya nito binigo kanina at buong akala niya ay kontento na siya sa kanilang naging tagpo.

Tuluyan ng inalis ni Rafael ang kanyang suot na 1piece, at dahil isang saplot nalang ng katawan ang natira sa kanya kaya naging madali kay Rafael ang lahat, ¨alam mo hon... may mga guto akong subukan natin¨ bulong ni Rafael sa tinga ni Caith na ngayun ay hindi nanaman tinantanan.

Dumako sa ibabang bahagi ang kamay ni Rafael ang nilaro ng kanyang daliri ang kebs ni Caith habang tuloy lang ang pagpapaulan nito ng halik sa kanyang mukha. Hanggang sa kanyang dibdib, napaliyad nalang si Caith ng maramdaman ang unti-unting pagpasok ni Rafael sa daliri nito at dahan- dahan ang paggalaw.

Napasabunot si Caith sa buhok na Rafael at parang sanggol itong walang kabusugan sa kanyang dibdib, ¨Hmmm....mmmm.. Rafa..el..¨

Bumaba ang mukha ni Rafael at tuluyan ng inalis ang natitirang suot ni Caith, doon nanaman napadpad ang labi nito at tuloy parin ang paggalaw sa daliring labas pasok. Hindi napigilan ni Caith ang mapaungol dahil sa kakaibang nadama, at hindi niya namalayan na sumasabay ang kanyang balakang sa galaw ni Rafael na nagbibigay ng ibang pakiramdam. Parang ayaw ni Caith na matapos ang ganong tagpo hanggang sa tuluyan na siyang nakatapos pero tuloy parin si Rafael.

Sa panglawang pagkakataon ay pinatalikod siya ni Rafael, at muli doon siya inangkin nito na mas lalong nagpabaliw sa katawan ni Caith. ¨ahhhh babe.... yeaahh...¨

¨You like it hon?¨ nakangiting sabi ni Rafael sa namumulang mukha ng asawa.

¨Please don´t stop...hmmmm faster babe..¨ naging mainit ang kanilang tagpo dahil unang beses nila itong ginawa sa labas ng silid at parang ibang dulot non sa kanilang dalawa. Walang humpay ang kanilang palitan ng ungol sa gabing yun, hanggang si Rafael na mismo ang naglinis sa asawa pagpasok nila sa kanilang silid at siya na rin mismo ang gumawa sa pagligo nito. Halatang pagod dahil hindi nila alam kung nakailang beses sila.

Alas dos na ng hapon saka palang si Caith lumabas ng silid upang kumain, talagang ramdam niya ng gutom at nanginginig ang kanyang mga binti, nasa tapat siya ng hagdanan pero hindi niya magawang humakbang. Sa takot na baka hindi kayanin ng kanyang lakas at mahulog, grabe ang naramdaman niyang panginginig.

¨Rafael?!!!¨ tawag ni Caith, alam niyang kailangan niya ngayun ng tulong dito. Hindi niya inaasahan dahil sa kanyang kapusukan ay ganito ang magiging kalabasan.

Lumabas naman ang kanyang asawa na tanging boxer short lang ang suot nito, ¨yes hon?¨

¨Ano ba naman yan Rafael, wala kabang damit na maisuot? baka makita ka ng mga anak nila Manong nakakahiya. Tulungan mo akong bumama, nanginginig ang aking tuhod kasalanan mo to!¨

Karga-karga siya ni Rafael hanggang sa kusina at pinaghanda ng pagkain, ¨hon san mo gusto pumunta ngayun?¨

¨Iwan..... ang sakit ng katawan ko¨

¨baka kulang yan hon, gawan natin ng kambal dito sa kusina¨

¨Rafael!... tigil-tigilan mo ako, nakakarami kana ginawa mona akong ulam sa araw-araw mo¨

¨Kumain kana Mrs.Alfonzo, I´ll give you a break dahil aalis na tayu¨

¨what?!, pauwi?¨

¨yes wife.... tumawag si Anton at may hinala sila sa pamilya mo at sa pamangkin ng asawa ni Dad.¨

"who?¨ wala pang alam si Caith tungkol sa pamilya ni Rafael dahil hindi naman ito nakukwento. Ang akala ni Caith ay si Mommy Desiree ang nagpalaki kay Rafael dahil wala itong pamilya. Dad..... nais man niyang magtanong pero mas mabuting si Rafael nalang ang magsasabi hihintayin nalang niya ito. May mga bagay na hindi na dapat ungkatin lalo na kung may ibang dulot ito sa iyung pagkatao.

Hindi man nagsasalita si Rafael ay ramdam ni Caith ang lungkot dito, siguro dumating ang mommy niya sa buhay ni Rafael sa mga panahong kailan nito. At dumating din naman si Rafael sa panahong kailangan niya ng masandalan, napangiti siya dahil kahit ano paman ay hindi na siya mag-iisa at sana sa paglabas ng kanyang ama ay nasa tabi parin niya si Rafael.

Totoo na marami ang kanyang pera at magagawa na niya ang nais gawin pero hindi niya maisip kung wala si Rafael sa kanyang tabi, hindi naman siya ganito dati at kinaya niyang mag-isang harapin ang mag-ina ng kanyang ama sa panahong walang-wala pa siya. Pero ibang usapan kapag si Rafael dahil iba ang dulot nito sa kanyang sistema at sa araw-araw ay mas lalong lumalim ang kanyang pagmamahal dito.