I felt nervous.
Hindi dapat. Ni hindi ko iyon naramdaman kanina habang papunta kami. Marcus did great in diverting my attention that it made me dwelled more to his stories. Nakakatawa kasi ang kuwento niya, pati ang halakhak niyang nakakahawa ay nakakawala ng kaba. Pero ngayon na nasa harap na ako ng pamilya niya, parang gusto kong magtago sa kaniyang likuran.
But he held my hand firmly to keep me on my place. Pawis na nga ang mga kamay ko pero hindi man lang siya nandiri na hawakan iyon.
I faced them with a smile. I need to be confident. As they say, nothing is sexier than self-confidence.
Hindi rin naman siguro ako sasabunin ng tanong. I hope Marcus reminded them not to bombard me with questions regarding our real relationship. Wala naman kasi dapat itanong tungkol doon dahil magk
