CARRYING THE CEO’S CHILD (TAGALOG)

05

I have been so scared for the past few weeks, afraid that she might come after me. I'm not sure if it's because of my pregnancy that I'm hypersensitive to things, or because I was severely traumatized.

Bumangon ako mula sa pagkakahiga at nagsimula nang maligo at magbihis. I was wearing my bra when it actually felt too tight. I adjusted the hook, but it seems like I need to change the size of my bra.

I stare at my body, and it seems like it has really changed a bit. I've grown a bigger breast and a bigger butt, and I've gained a lot of weight.

Sinubukan ko pang isuot ang bra ko ngunit masyado na talaga iyong masikip para sa akin hanggang sa tuluyan iyong masira. Mabuti na lang at masyadong stretchable ang panty ko kaya agad iyong nagkasya. Nagsuot muna ako ng medyo makapal na robe para hindi bumakat ang dibdib ko, makikiusap na lang siguro ako kay tiya Ysabella or yaya Emma na ibili ako ng mas malaking size ng bra, kaya marahan akong lumabas at hinanap isa man sa kanila ngunit wala akong nakita, where are they? Kailangan ko sila ngayon.

"Tiya Ysabella? Yaya Emma? Ate Maris?" saan naman kaya sila pumunta? Halos malibot ko na ang buong bahay ngunit hindi ko man lang sila natagpuan.

Pagkabalik sa salas ay nagulat ako ng maabutang pababa si Meast, he was just wearing sando and jogging pants with his hand on his pocket. Sabado nga pala ngayon kaya nandito siya maghapon. Wala kaya siyang mission? Kung sabagay kahit anong oras naman, umaalis siya at alam kong kapag gano'n, may inaasikaso siya behind his business.

"What's with your dress?" nilingon ko ang robe at nagulat na medyo nakaawang na ang parteng dibdib do'n, showing off too much skin and probably my cleavage. Mabilis ko iyong pinagdikit at nahihiyang nilingon si Meast na wala namang emosyon ang mukha.

"I, actually, I am looking for Tiya Ysabella or Yaya Emma. I really need their favor, sir."

"Are you sure you didn't forget about it? Maids are off during the weekends. Also, Aunt Ysabella went off to her province to visit. You're just the one left because you really live here, unless you want to go home to your original place?"

Napanganga ako at saka lang nag sink in sa isip ko na off nga pala ng mga tao rito during weekends! Paano ako nito?! Tumagilid ng bahagya ang katawan niya para bahagyang humarap sa akin.

"What's wrong?"

"K-kasi..."

"What's the favor you're about to ask from them?" napakamot ako sa likod ng ulo ko.

"W-wala!"

"Seems too important. What is it?" Umangat ang tingin ko sa kaniya at halata sa mukha niyang gustong-gusto niyang malaman. I bit my lower lip as I looked down again.

"Magpapabili sana ako—"

"Nang ano? You can buy it. I won't mind. Weekend naman, you're free."

"Wala akong susuotin."

"Huh? Didn't I buy you clothes before? "

"O-oo, I mean... sir kasi—"

"Kasi?"

"Kasi, medyo tumaba ako." kumunot ang noo niya tila hindi ma-gets ang pinupunto ko.

"And?"

"Hindi na kasya lahat ng bra ko," napapikit ako ng mariin nang sabihin ko iyon at pareho kaming natahimik. I can hear the chirps of birds and something like the sounds of a hawk---where everything gets really awkward.

Marahan akong nag-angat ng tingin sa kaniya at naabutan ko siyang natulala, tila prinoproseso ang sinabi ko.

"W-what?" 'di makapaniwalang tanong niya at bumaba ang tingin niya sa dibdib ko bago napakurapkurap.

"Huwag mo na lang pansinin sir, sorry," nagmadali akong naglakad at lalampasan na sana siya ng bigla siyang magsalita.

"I can buy."

"H-Ha?" Umiwas siya ng tingin.

"I can't let you roam around without anything inside, kahit makapal ang robe halata pa rin," Napag cross ko ang dalawa kong braso sa dibdib ko dahil sa sinabi niya.

"Don't get me wrong, Kia; I was simply stating the obvious; I'm not a pervert or anything.

"A-alam ko sir, nahihiya lang ako."

"Wait for me, I'll go buy," akma na sana siyang aalis nang marahan siyang pumihit at nilingon ako saglit.

"Uh—What's the size you want me to buy?" feeling ko'y pulang-pula na ang mukha ko sa sobrang hiya.

"38 cup-c..." he look stunned after what I said. Napaiwas ako ng tingin at tila uminit bigla ang paligid.

"Okay," iyon lang ang sinabi niya at umalis na. Malalim ang naging paghinga ko bago bumalik sa kwarto.

Hiyang-hiya pa rin ako na boss ko pa ang magbibili ng bra ko para sa akin, ng sandaling lumapat ang likod ko sa kama ay agad akong nakaramdam ng antok at hindi ko namalayang nakatulugan ko na pala ang paghihintay.

"Kia," I was inside a dark room, swallowed by emptiness. I keep on shouting but no one hears me.

"Kiara," I can hear a familiar dangerous voice. But I can't see him. Kung saan-saan ako humarap hanggang sa maramdaman ko ang isang bagay na nakatutok sa sintido ko.

"I told you, keep your mouth shut!" Biglaan akong nanlamig at nanigas sa kinatatayuan at naramdamang may kung anong nakatali na sa mga kamay ko, t-teka! Wala pa ito kanina.

"H-Hindi k-ko naman s-sinabi sa k-kaniya."

"You didn't yeah, but you almost did!" kasabay ng galit na pagsigaw niya ay ang pagdaloy ng kung anong likido pababa sa hita at binti ko.

Nang tingnan ko iyon ay halos mahilo ako at mabuwal sa kinatatayuan ng makitang dugo iyon kasabay ng unti-unting pagliwanag.

"N-no!"

"Kia, wake up."

"No, hindi p-pwede, a-ang baby ko," Nagpalingon-lingon ako searching for that girl but she's nowhere now. Nakarinig ako ng yapak at kahit umiiyak ay nagawa ko itong harapin at kilalanin.

"H-help m-me, please!"

He has no emotion, just staring at me. Tila kinikilala ako, hanggang sa bumaba ang tingin niya sa binti ko. Tulungan mo ako please! Umiiyak ako habang nakatitig sa kaniya at hindi na makapagsalita lalo na ng tuluyan niya akong talikuran.

Wait! Hindi mo ako pwedeng iwan!

"Kiara!"

"Kiara, f*****g wake up!"

"Meast!" agad akong napabangon at halos muntikan na kaming magkabanggan ng mga noo, sa biglaan kong pagbangon habang pawis na pawis at basang-basa ang mukha dahil sa pag-iyak. He looks stunned after what he witnessed, and with his creased forehead, he stares at me.

"You're just having a bad dream when I stepped inside. You even left your door, open."

"S-sorry," pinilit kong tuyuhin ang luha ko gamit ang medyo nanginginig ko pang kamay, ngunit pinigilan niya iyon at siya na mismo ang nagpunas Napatulala na lang ako sa kaniya, dahil sa ginawa niya. Tahimik itong lumapit sa couch na nasa gilid at kinuha ang may kalakihang paper bag.

"I don't know what style and design you really want, so I bought different styles, ikaw na bahala," Sabi niya saka ako tinalikuran. Agad akong nataranta ng makita siyang papalabas na kaya mabilis akong bumangon at tumayo para habulin siya.

"S-sir!"

"What?"

"T-thanks, thank you talaga."

"No prob," tipid na sagot niya at nauna nang bumaba. Napangiti na lang ako ng wala sa sarili at agad na tiningnan ang laman ng bag. In fairness, magaling siya pumili ng mga style, pero sabi niya lahat naman 'di ba? Ah basta! Kumuha lang ako ng isa at nagsuot na ng sweat shirt saka shorts at bumaba. Naabutan ko siyang tila may kausap sa phone.

"I told you don't f*****g leave, and f*****g look after him all the time right?!"

"Bullshit! You're giving me headaches! Meet me at HQ, dumbass!"

Galit na galit na sigaw niya sa kausap at mabilis na binaba ang tawag, huli na para umalis ako mula sa kinaroroonan dahil nakita na niya ako. His expression softened when his eyes met mine.

"A-alis ka?"

"Yeah," sabi niya bago umiwas ng tingin at itinago ang phone sa bulsa bago kinuha ang jacket at susi sa couch.

"W-wait lang s-sir," alangan siyang napalingon sa akin, his face and eyes seems like controlling his emotion and not to show me his anger. "Need anything? I really need to go I'll be home at five."

Five?! Paano kung pagkaalis niya balikan ako no'ng babae?! Agad akong nakaramdam ng kaba at nababalisang napalapit sa kaniya habang nakayuko. I reach for the hem of his shirt.

"P-pwede ba akong sumama s-sir?"

"What?" I bit my lower lip as I stared at his face." Gusto kong sumama, a-ayoko maiwan dito, sige na sir, please!? Promise! quite lang ako saka hindi ako magpapasaway, sasama lang ako," Kunot na kunot ang noo niya at hindi makapaniwala sa sinabi ko. He stares at me for a few seconds as he looks at me from head to toe.

"Change your clothes."

"Huh? Pwede na siguro 'to sir," wala naman masama naka dark gray ako ng sweat shirt at nakaitim ng short, nagmukha lang maiksi kasi medyo mahaba' yong sweat shirt, sa kaniya kasi' yon.

"Magpantalon ka."

"O-okay na 'to sir, nagmamadali ka naman 'di ba? Promise okay na 'to," inunahan ko na siya papalabas hanggang sa makarating ako sa kotse niya. Agad naman siyang sumunod at nilock ang main door, saka seryosong naglakad palapit sa kinaroroonan ko. Napaatras ako ng tila wala siyang balak na huminto hanggang sa mapasandal ako sa kotse niya.

"S-sir a-anong?"

Halos manigas ako ng mula sa likod at tinabing niya ang jacket niya at tinali sa bandang puson ko, mabuti na lang at hindi 'yon gano'n kahigpit. Para akong nalagutan ng hininga habang magkadikit ang ilang parte ng katawan namin at nakadikit ang ilong ko sa dibdib niya, I can smell the mixture of his natural scent and his perfume. Damn, intoxicating scent of him. Manly and addicting, hinabol ko pa iyon habang papalayo siya sa pakiramdam na nabitin.

"Don't ever remove that, or you will go home alone walking."

"Yes sir!" sumaludo ako sa kaniya at hindi niya naman pinansin 'yon bago pumasok sa loob, agad akong napasunod at sumakay sa katabi niyang upuan, ng nakangiti. Hindi ko alam kung saang eksaktong lugar kami pupunta pero hinayaan ko na lang, sa totoo ay mas na e-excite pa ako at ayaw kong ma spoil ang excitement kaya hindi na ako nagtanong. Huminto kami sa isang napakataas na gusali, halos mapanganga ako ng masilayan iyon. Kaniya ba 'to? Isa ba sa kompanya niya?

"Get out," hindi naman rude ang paraan ng pagkakasabi niya at sa totoo lang ay malumanay iyon pero parang ang sungit pa rin pakinggan. Dahil sa nangako akong hindi magpapasaway ay mabilis kong sinunod ang gusto niya.

It was a weird feeling when we entered the building. Everyone was wearing black suits with a host on their legs and ear pieces on their ears. Nahihiya ako habang parang langaw na nakasunod kay Meast, I was looking around and didn't notice that Meast stopped from walking, kaya agad akong nabangga sa likod niya at sa lakas ng impact ay muntikan na akong mawalan ng balanse.

Mabuti na lang at mabilis niyang naiyakap ang braso niya sa bewang ko at bahagya pa akong kinilabutan ng maramdaman ang higpit ng kapit niya roon.He stares at me for seconds with his creased forehead. Mayamaya ay marahan niya akong ibinalik sa pagkakatayo ng hindi inaalis ang kamay niya kaya mas lalo akong nahiya, may tao pang nasa harapan namin na nagpapalitpalit ang tingin sa akin at sa pagkakahawak ni Meast saka bumaling sa katabi kong mukha namang walang pakialam.

"Did he really left?"

"Yes Fifth actually—" mukhang naiilang itong magsalita dahil naroon ako kaya agad akong napayuko upang iiwas ang tingin.

"Don't mind her, she's harmless—go on," dahil wala naman akong maintindihan sa pinaguuspan nila ay nilibot ko na lamang ang paningin st mas namangha ako ng masyadong high tech ang loob ng building na ito. I was still conscious because of the way they stares, probably confused? Or baka naging alerto lang sila dahil bagong mukha ako rito. Hello! Hindi po ako spy, maid po ako nitong kasama ko maid! Personal or private maid para medyo sosyal.

"Let's go," napalingon ako kay Meast at noon ko lang napansin na hindi na niya ako akap. Agad akong sumunod nang pumasok siya sa transparent elevator at dinala kami sa hindi ko alam kung pang ilang floor dahil namamangha talaga ako sa nakikita.

Nakarating kami sa opisina na natitiyak kong opisina niya rito, at muli nanaman akong napanganga dahil sa ganda noon. Wow! Pati view ang ganda!

"Ang ganda! Sana all ganito ang opisina."

"Do whatever you want inside this office, don't—just don't get outside. I'll deal with something, stay here," nakangiti ko siyang nilingon at mabilis na sumaludo.

"Aye sir!" masaya kong sabi, pilit ginagaya si happy sa t'wing inuutusan ni Natsu sa fairy tail.

Mabilis na siyang lumabas at naiwan ako sa loob na pinagmamasdan ang paligid. Naupo ako sa swivel chair at pinaikot 'yon paharap sa labas ng transparent glass window. Sa ganda ng view do'n ay hindi ko namalayang unti-unti na pala akong inabutan ng antok.

Nagising ako ng maramdamang tila may humahaplos sa pisngi ko, marahan akong napamulat at napatitig sa mga matang tila repleka ng kagubatan, deep green and hideous. Like a forest, very secretive.

"You slept longer than I thought, wala ka namang ginagawa pero mukha kang palaging pagod na pagod," Hindi pa rin ako makapagsalita, umayos na siya ng tayo at tumingin sa wrist watch niya.

"Lunch time, nagpa deliver ako let's eat," ngumiti ako at agad na tumayo saka sumunod sa kaniya sa mini kitchen ng opisina niya. Agad akong natakam ng tila may fiesta sa dami ng pagkaing naroroon.

"Sir, may iba pa ba tayong kasama kumain?"

"Wala na."

"Ang dami ah!?"

"Alam ko namang ubos mo 'yan."

"Gano'n ba ako kahakata?" tinaasan niya ako ng kilay.

"Kaya ka nga lumolobo," bigla akong namula sa sinabi niya at napanguso.

"Sexy pa rin naman ako ah?" sabi ko as I tried to measure my waist when he turn his head to face me with his shut brows.

"Tatayo ka lang ba d'yan?"

"Sabi ko nga sir, eto na nanginginig pa," ngumiti ako at naglakad na papunta sa upuang itinuro niya. Tahimik kaming kumain, ng makarinig kami ng mga yapak kaya agad siyang tumayo upang tingnan ang bisita niya.

"Meast."

"Shelly."

"Huh? What? Shelly na lang huh? After ng ilang weeks na pinagsamahan natin? Hindi mo man lang ba ako kukumustahin?"

Kumunot ang noo ko bago marahang napasubo. Ang lakas naman kasi ng boses no'ng babae. I wonder if she worked here—sa tipo ni Meast hindi siya basta-basta nagdadala ng babae niya rito. Awe! pwera sa'kin shempre hindi naman niya ako babae, maid niya ako.

"Shell, we agreed on this, weren't we? I'm done with you. "

"Oh really? Baka naman kasi may pinalit ka na sa 'kin? "

"You know what's between us, so shut the f**k up and leave!"

"How heartless can you be, Meast? Laruan lang ba talaga ang mga babae para sa 'yo? A freaking s-x toy?! For f**k's sake, Meast Trigon! Hanggang kailan ka ba mananakit?"

"Shut up."

"You shut up! Pumayag akong maging f**k buddy mo kasi umaasa ako na baka, baka sakaling magustuhan mo naman ako at mahalin pero wala pa rin?! Bato ba 'yang puso mo ha!?"

"Leave now Shelly, before I forced you to leave."

"Yeah right whatever. I just want to say that karma is a b***h dumbass! Kung sino man ang bago mo! Nasisiguro kong masasaktan mo lang rin siya. Time will come at ikaw naman ang makakaranas ng sakit na pinaranas mo sa amin!" she's tough, I can sense that. Wala man lang mababakas na pagkabasag sa boses niya.

Sana lahat, ako kasi—pinipilit ko lang maging malakas sa harap ng iba. Pero ang totoo, napakahina ko. Tila nawalan na ako ng ganang kumain kaya bumagal na iyon hanggang sa marinig ko ang yapak ni Meast pabalik kaya pasimple ko siyang sinulyapan at tahimik lamang siyang bumalik sa pagkakaupo.

"I understand you sir," halatang napatigil siya sa sinabi ko ngunit hindi ko siya nilingon. Nanatili akong kumakain.

"What do you mean?"

"That, I know you have your reasons, kung 'yong iba hindi naiintindihan kung bakit naging ganyan ka, pero ako, mas pinili kong intindihin ka. Sorry sir, ang lakas kasi ng boses niya, dinig na dinig ko rito." narinig ko ang malalim niyang buntong hininga at hindi na nagsalita.

He's not a saint. Matagal ko ng alam kung anong klaseng lalaki siya pero hindi no'n nabawasan ang pagkagusto ko sa kaniya. He needs a woman who will love him despite his imperfections. I still like him with all of his flaws, and that's irrevocable.