Kabanata 2
"Bakit mo ginawa 'yon?"
Naiwan kaming dalawa rito sa labas dahil may pinakita si Papa na koleksyon niya ng mga swords kay Tito. Si Tita at Mama naman nasa kitchen.
Mama did it on purpose, nagbubulungan pa sila ni Tita kanina. Nakakahiya.
But he just stared at me and gave me a bored look.
Ano kayang nagustuhan ni Ate sa kaniya. Arogante naman ata 'to? I-I mean, hindi naman sa gano'n. But the way he acts right now, malayo naman siya sa na ikekwento ni Ate. Hindi kaya nabagok ng ulo 'yon at akala niya mabait 'tong si Sam Fajardo na 'to?
I furrowed my brows at inirapan siya. Hindi ko man ugali 'to, hindi ko lang mapigilan. Kapatid ko 'yon, and I feel sorry for my sister.
Pinagmasdan ko 'yong sun flower ni Mama bago siya tignan.
"My sister loves you. And I really don't get it why? Bakit mo kailangang saktan 'yong tao na minahal ka lang naman? Isn't that cruel? Hindi ka man lang ba nakonsensya?"
Para pa siyang natuwa sa sinabi ko. What the hell? What kind of person is he? Baliw na ba 'to?
I balled my fist.
"Hindi ko alam kung ano'ng nagustuhan ng kapatid ko sa'yo! You're a jerk!"
Napahawak ako sa bibig ko, gah! What the hell is that?! Nakakahiya, but hell, sinaktan niya si Ate.
He deserve those words after all!
Napaurong ako ng konti, ipinatong niya 'yong baba niya sa kamay niya at ngumiti ng wagas sa akin.
Nag iwas ako ng tingin, fine, he's a good looking guy! But I hate him!
"Steff, she's crazy. I broke up with her long time ago. Maybe she did a story."
Napakurap ako. Totoo ba 'to? Or maybe he's just making an excuse para pagtakpan 'yong ginawa niya kanina.
He shake his head. "You can even ask her friend."
Pinaningkitan ko siya. Tama ba 'tong si Sam? Ibig sabihin, all this time nagsisinungaling na lang si Ate?
"I saw you with her, what about that?"
He rolled his eyes. "Ah that, sunod lang siya ng sunod sa akin."
I can't take this anymore. What's happening to Ate? She has a serious problem.
Why would she even lie to me? I am really clueless to what's happening.
I sighed.
"You can back out if you want." Hindi ko maiwasang irapan siya. Why the hell is he smiling like an idiot! Mukha bang may sirkus sa pagmumukha ko?
"You can back out too, K."
Nag iwas ako ng tingin. Even if I want to, no. Kung mag back out man siya? Siguro naman hindi 'yon magiging reason para madisappoint ang parents ko? But if he really back out, baka sisihin nila ako. I don't know...
Ayokong ma disappoint ang parents ko. All I want is to make them happy. That't is fine with me.
I was shocked. Bigla na lang siya sumulpot sa tabi ko.
"We'll see how this works, see yeah," he whispered.
Hindi ko alam kung ano naging itsura ko.
Nakatunganga lang ako pagka aalis niya. Ilang minuto din bago ako nakabawi.
To f**k is his problem!
I was left alone here. Ilang beses nagbuntong hininga. I am really clueless, tired and shocked.
I got my phone and dialed my sister's number. But I failed to call her. She maybe refuse to answer my call or rather she shut down her phone. I really wanted to say sorry.
Siguro sobrang sama ng loob niya sa akin? I'm really useless, right? Sana Papa didn't choose me. If he pick Ate Steff, maybe hindi ganito. All right, sabihin na nating she's not really in a relationship with Sam. Nasaktan ko parin siya.
She loves this Fajardo.
Pinasabi ko nalang kay Manang na umakyat na ako sa kwarto. I want to rest.
I did my things and rolled up on my bed. I remember what that he said. Does he want this arrange marriage thingy?
I suddenly hit myself. What am I thinking? Who want to be arrange and marry someone you didn't know or 'di mo man lang gusto?
He's not my type, okay?
Yeah, K. Who asked you by the way? Darn my subconsious. It's not like that!
Argh!
***
On the next day,
I am planning to meet my friends to have a lil chitchat with what happened last time.
Nagpadrop nalang ako kay Manong sa Cafe shop na sinabi ko do'n sa dalawa.
"Manong, I'll text you later na lang po." Right, ayaw ni Mama na magdrive ako. Gusto ko man, but she refuse the idea of letting me drive my own car. I received that gift no'ng High school ako for being a Valedictorian. No'ng nag eighteen ako, Papa gave me another car but Mama really doesn't want me to drive those cars of mine.
I waited for my friends. Sabi nila out na nila ng 3 pm, but it's almost 4 pm, and wala pa sila.
I ordered two frappe already, at ubos ko na sila.
Finally, I received a message kay Josh. But he can't come, he has something to do. I replied "it's okay", that we can re schedule it.
Mayton's Calling...
"K, can't go. Si Mommy nag-iinarte, e. Shopping daw kami. Kwento mo na lang kay bakla!"
I shooked my head.
"No, Mayton, okay lang. Josh can't make it too, it's really fine. Re schedule nalang natin. Enjoy!"
I even heard she cursed. "I'm sorry, K! Si Bakla pala wala din. Will make bawi nalang ha! Take care, love you!"
The call ended. So, I decided to text Manong na sunduin na niya ako.
Sakto namang umulan. Mamaya na ako lalabas kapag nandiyan na si Manong.
From: Mama
Manong can't fetch you. I needed to bring him with me. You can have a ride with Mayton or Josh, right? Take care, honey.
I replied to Mama. Hindi ko nalang sinabi na wala sila. So, maybe. I'll just book a car.
I bring out my umbrella. Sabi 3 minutes nalang nandito na 'yong na book ko na sasakyan.
While I was waiting, I saw a Lola. Wala siyang payong at medyo malakas din 'yong ulan. Nasa kabilang side siya. Mukha ring ginaw na ginaw na siya.
Walang pag aalinlangan na tumawid ako at pinayungan siya.
"Saan po kayo pupunta, 'La? Wala ho kayong dalang payong?" I asked her.
"Nanakawan kasi ako, Hija. Sisilong sana ako do'n sa bus stop." Medyo malayo-layo pa 'yong bus stop.
What on earth is happening? Pati ba naman matanda? Hindi man lang sila naawa.
"Lola, I'll just hail you a can. Ako na po ang bahala sa fee."
Nakipagtalo pa siya sa akin bago pumayag. In the end na isakay ko rin siya at nagpasalamat.
Oh, I forgot my booking. Na decline na kasi wala ako sa pick up location. Nawala rin sa isip ko. Medyo nabasa na rin ako ng ulan.
Maybe I'll just hail a cab nalang din.
Halos mabingi ako sa kakabusina nitong may-ari ng puting sasakyan. The window rolled down and saw who's inside.
"Get in,"
Gusto ko sana siyang dedmahin kaso hindi ko naman gawain 'yon. Kaya pumasok na ako sa shot gun seat at naupo.
"Where's your car?" he asked.
Wala ba siyang pasok? Base kasi sa suot niya, he's only wearing a black plain shirt and a shorts. Naka slippers lang din siya.
"Wala, ayaw ni Mama na magdrive ako. But I have my driver pero she needs manong."
Ngumuso ako. Medyo nabasa yong laylayan ng dress ko pati ako medyo basa. Nakakahiya naman magsabi na hinaan niya 'yong aircon kasi nilalamig ako.
Nahiya ako ng mapansin niyang niyayakap ko na 'yong sarili ko sa lamig.
Hinagisan niya ako ng jacket. Wala ba siyang manners? Kailangan bang ibato sa mukha? Gah! Ano ba 'tong lalaking 'to! Ang panget ng ugali ng isang 'to.
.
"You can give it to me ng maayos, for goodness sake!" singhal ko sa kaniya.
He just chuckled kaya inirapan ko lang siya.
Sa labas lang ako nakatingin. Hindi ko parin kasi alam kung makikipagkwentuhan ba ako sa kaniya o ano. Mabuti nalang na hindi siguro dahil may pagka abno ang isang 'to.
"I saw what you did." Napalingon ako sa kaniya.
"What?" hindi ko naman kasi alam kung ano 'yong sinasabi niya
.
"Helping that old lady," I just nodded. Eh sa hindi ko feel siyang kausapin. Bukod sa hindi kami close, wala rin akong masabi.
Bigla akong nahiya ng bumahing ako. Narinig ko na tumawa siya. Is there even funny sa pag bahing ko?
"What?" I said.
He smiled. "Cute mo."
Natulala ako. What? I just felt my face is burning kaya nag-iwas ako ng tingin. Abno talaga ang isang 'to. He's really laughing!
Sa hiya ko at inis tinakpan ko 'yong mukha ko ng palad ko. This is so embarrassing!
"You know what, you're gonna be my cute wife, soon."
Hell, ano bang lumalabas sa bibig ng abno na 'to? Its not really funny, okay? Sinamaan ko siya ng tingin.
"Baliw ka na!"
He just shrugged his shoulder and finally, stop lauhing.
"By the way, Mom baked something for you."
Para ata akong baliw kasi tinuro ko pa 'yong sarili ko. Nakakahiya kay Tita, nag abala pa siya.
"Tell her thank you!" He just nodded.
After that natahimik na naman. Luckily, umuulan na nga. Natraffic pa kami.
His phone rang.
Pareho kaming nagkatinginan after namin makita kung sino 'yong tumawag. Its Ate. I saw how he turned off his phone.
He's really cruel.
"Why did you do that?"
"She's annoying." Bored at walang paking sabi niya.
"At least talk to her, could you be a lil nice to her? Is that even hard?"
Hindi naman siguro masama na mag usap sila? At least naman kausapin niya ng maayos. Give Ate a closure I guess or what, I dunno.
"We're done, that's it. Why would I need to talk to her?"
I really don't get him! He could be at least argh! Ewan ko na.
"Look, wala na kami, matagal na."
Nagbuntong hininga ako. Nakakasakit ng ulo 'to. Hindi na ulit kami nag usap.
Hindi pa kami nag uusap ng parents ko about kay Ate. Hindi ko alam bakit hindi nila na oopen 'yon.
And I didn't notice na nakatulog narin ako.
Nagising lang ako when I felt someone's poking my cheeks.
"Hey, wake up my cute wifey!" napasibangot ako. Why is he calling me cute and what? Wifey? We're not even a married couple.
Soon, K.
Oh gosh, shut up mind! Not even helping!
"Don't call me that." bumaba na ako. Nasa tapat na kami ng bahay. Pinagbuksan kami ng security.
I greeted Kuya. Napansin kong sumaludo siya sa kay Sam.
May mga bagay talagang magbabago kahit hindi kasama sa plano natin. Maybe that's life.
Akala ko aalis na siya pagkasalamat ko. Sakto naman kadarating lang ni Mama.
"Hi, Tita."
"Oh, Hijo!"
Mukhang nagulat si Mama kasi nandito si Sam. Sinabi niya 'yong nangyari, hindi rin siya madaldal ha.
"I was really planning to go here. Mom baked a cookies for her. Alis na rin po ako, hinatid ko lang 'yong Wife ko, Tita."
Si Mama parang baliw, ngiti-ngiti. Nahiya nalang ako ng wala sa oras.
Goodness.