Eleven

3262 Words
Phoemela Marcus advised me na magpatila muna ng ulan, at umuwi na lamang bukas. Sumilip ako sa pintuan ng apartment niya na may screen door. Kahit nakikita ko naman mula doon na malakas talaga ang ulan ay lumabas pa din ako. Inilahad ko ang kamay ko sa pumapatak na ulan at naramdaman ko ang mabigat na patak nito sa palad ko. At parang hindi pa ako nakuntento. Inilabas ko pa ang mukha ko sa ulan at niramdam din ang malakas at mabilis na patak nito. Nababaliw na yata ako, para gawin yon. Kasi, habang pumapatak ang ulan, umiyak din ako. Naghalo halo na ang pakiramdam ko ngayong gabing ito. Nakita ko kasi si Jeremy. I thought I was already fine and all I want to do is take revenge on him. Pero nang hinawakan niya ako sa magkabilang braso kanina, pakiramdam ko'y parang nayanig na naman ang mundo. Iba pa rin ang epekto ni Jeremy sa akin. Naramdaman ko yung init ng palad niya na nagdulot sa akin kanina ng goose bumps at hangang ngayon, ramdam ko pa rin ang mahigpit niyang hawak sa mga braso ko. I recalled how his touch used to send a different sensation all throughout my body, and I realized I still longed for it, and my heart ached for him. I still desired to have our past back... when he used to want me... when I thought he loved me. I wanted it all back. I missed our intimacies, because it was the time I felt he wanted me the most. Napahawak ako sa braso ko kung saan niya ako hinawakan, at nakaramdam ako ng pagka-miss sa kanya. I felt the need to touch him, to kiss him, to love him passionately again. Naputol ang pag-iisip ko nang may humila sa akin. "What are you doing?" si Marcus, na hinila ako mula sa ulan, at inakap ako. Duon ko lang na-realize na basang basa na pala ako. It was weird that despite the cold touch of the rain, I felt warm and comforted with his touch like I could just close my eyes and cease all the sorrow I was feeling. Agad kong iminulat ang mga mata ko. Alam ko na ito eh! Alam ko na naghahanap lang ako ng rebound... ng mapagpupuno ng emptiness that I'm feeling inside me. At wala akong balak na gawin iyon kay Marcus. Hindi puwede. Ayoko... pero ano kaya kung... I cut my thoughts. I can't. *** He gave me another set of clothes para masuot. Nang lumabas ako sa bathroom niya sa ground floor ay nakita ko siyang pababa mula sa hagdan. May dala siyang unan at kumot. "Sa room ko na ikaw matulog. I'll just sleep in the sofa." Sabi niya. "Ha? S-sigurado ka ba?" Nag-aalangan kong sabi. "Baka mahirapan ka matulog." "Don't worry. I'm a sound sleeper kaya kahit saan mo pa ako patulugin ay ok lang."Sabi ni Marcus at inilapag na ang unan at kumot sa sofa, tapos naglakad papunta sa akin. Napaatras ako, at medyo natarantang umakap sa fon ko at sa tuwalya. Kasi naman ang laki kaya niya at maskulado pa. Pakiramdam ko, parang isang pitik niya lang sa akin, tatalsik na ako eh. "I'll lead you to your room." Sabi niya at saka gumilid ng kaunti at lumakad na papunta sa hagdan. Ako naman parang natameme sa kinatatayuan ko at napahawak ako sa dibdib ko. Ang lakas kasi ng kabog nito na hindi ko naman maintindihan kung bakit. Natanong ko tuloy ang sarili ko kung naiintimidate ba ako sa kanya? Muli akong napatingin sa kanya. Paakyat na siya sa 2nd floor kaya sumundo na ako sa kanya. Ewan ko ba pero pag-angat ko ng mata ko para sundan siya, napatingin ako sa mga biyas niya papunta sa may behind niya. Naka-shorts lang kasi siya. Firm yung mga leg muscles niya saka... yung behind din niya. Napansin ko lang naman, pero it doesn't mean anything. Pramis! Hindi naman ako nag- ogle na parang ang sarap pindutin at kuritin ng behind niya. Lumingon siya sa likod, papunta sa akin, kaya mabilis akong umiwas ng tingin, at yumuko ako. Sigurado kasi ako na namula ang mga pisngi ko. Sa totoo lang nagtaka ako sa sarili ko dahil ang alam ko, hindi ko tipo ang mga katulad ni Marcus. He reminds me of Johnny Bravo. Yung bang pogi na maskulado na feelingero? At isa pa, ang alam kong tipo kong lalaki ay yung katulad ni Jeremy... bad boy nga lang... "This is my bed, but I changed the sheets for you." Sabi niya at inilahad ang kamay patungo sa isang kuwarto. Simpel lang ang kuwarto. May kama at tv pero sa pagitan nito ay mayroong threadmill at dumb bells. Siguro dito siya nage-ehersisyo habang nanonood ng tv. "Good night, Pinkie." Aniya at isasara na dapat ang pintuan. Nagpasalamat ako sa kanya at sumaludo siya sa akin. Napangiti ako ng kaunti sa ginawa niya. Ako naman ay umakyat na ng kama at hihiga na dapat, pero biglang kumulog. Napatili tuloy ako at napatayo sa kama. Paano naman kasi kitang kita ko ang kulog sa may bintana. Wala palang kurtina ang mga bintana sa kuwarto ni Marcus. Palabas na dapat ako ng pintuan nang biglang bumukas ito at na-umpog ako. Binuksan pala ni Marcus ang pintuan para puntahan ako. Aray! Pangalawang beses na nangyayari sa akin ito na maumpog sa pinto, at si Marcus din ang may gawa. Nemen, Lord! Ano bang ibig sabihin nito? Ginagawa mo ba ito para maalog na ang ulo ko at magising na ako sa kabaliwan ko kay Jeremy? Napatumba ako sa sahig, sapo ang ulo ko. Napaaray ako kasi masakit talaga eh! Pinuntahan ako ni Marcus at inalalayan niya akong maupo ulit sa kama. "I'm so sorry, Pinkie." Sabi niya. "Wait here, I'll just get an ice pack." "Hindi na." Sabi ko at pinigilan ko siyang umalis. "Are you sure?" worried niyang tanong habang hawak niya ang magkabilang pisngi ko para mapagmasdan niya mabuti ang noo ko na tumamasa pintuan. "Okay lang ako..." sabi ko pero bigla na naman kumulog kaya napatili ako at napayapos sa kanya. "It's just thunder," sabi niya as he held my arms dahil nakasabit na ako sa mga braso niya. I felt the warmth of his breath on my cheek, and I also felt my blood rose to my face. Napabitaw ako sa kanya. "Sorry!" "It's ok," sabi niya lang at napangiti. "Will you be ok here?" tanong niya. "Y-yes," nag-aalinlangan kong sagot. "Ok," sabi niya at tumalikod na. "Good night, Pinkie." Isinara na ni Marcus ang pintuan ko. Ako naman ay naupo sa kama. Pero bigla na naman kumulog kaya napatili ako at lumabas. Naroon pa rin si Marcus na parang patungo sa pintuan ko, at nabangga ko siya. "Sorry!" Sabi ko at napakamot sa ulo. "Natakot kasi ako dun sa room mo eh. Parang ang lapit ng kulog." Paliwanag ko. "Ganito na lang," aniya. "If ok with you, I'll just sleep on the floor." Alok niya. Hindi na ko tumanggi pa. Pumayag ako dahil nakita ko na rin sa mga mata niya na parang inaantok na siya pero hindi lang siya makapagreklamo sa pang-iistorbo ko. Kumuha siya ng comforter sa cabinet niya at nilagay sa sahig, katabi ng thread mill niya, tapos kinuha niya ang unan at kumot sa sala. "Good night Pinkie..." hikab niya at nahiga na. Ako naman ay sumampa na ulit sa kama, at nahiga. Pero naalala ko si Rainbow, kaya bumangon ako ulit, at tinawagan siya ng pabulong to check if she was safe. Nasa condo ko na pala si Rainbow dahil inakala nito na nakauwi na ako. Sinabi din nito na kaya siya nakaligtas ay may mga guwardiyang sumaklolo sa kanya sa parking nang bumusina siya ng bumusina, at may mga pulis na sumaklolo kaya nahuli ang mga kaibigan ni Jeremy. "Eh si... si Jeremy? Nahuli ba siya?" mahina kong tanong dahil ayokong magpakita ng kahit na kaunting emosyon. Sinabi ni Rainbow na nahuli din daw ito. Kinabahan ako, at nag-alala. I wanted to check on him... to ask him if he was ok. Ano ba ang pinagsasabi mo Pinkie? Sita ko sa sarili at napaluha. Heto na naman ako at lumalambot kay Jeremy porke't he's in trouble with the cops. Pero nung ikaw ba ang nasa piligro, naroon siya? Nagkaroon ba siya ng pakialam nung nakunan ka sa baby ninyo? Diba't sinaktan ka pa nga niya? Hin ba siya rin ang dahilan kung bakit ang tingin ngayon ng ibang lalaki sa'yo ay easy to get dahil sa s*x video na ginawa niya? Nagpaalam na ako kay Rainbow at humiga na ako sa kama. Tahimik kong niyapos ang sarili at di napigilan na maiyak. "Babe..." naramdaman ko ang yakap ni Jeremy mula sa aking likod. "I'm sorry..." sabi niya at humalik sa balikat ko. He held my hand and guided it down to my maidenhood. "I missed you so much, Pinkie..." he whispered as his cold tear dropped on my cheek. "I want you to touch it..." he instructed and, for some reason, I obeyed. I touched my maidenhood and felt it was already moist. He continued to whisper. "Show me you that you want me... that you desire me..." he continued to whisper as I felt his lips kiss my neck and travelled to my arm... his kiss was light as the wind, and his wet tongue was cold as rain..."Yes, babe... insert it inside as if it was me I'm inside you..." I couldn't help but moan at the sensation in my maidenhood. I yearned for this... I yearned for him... I yearned for our passionate intimacy, when we used to be together... I miss the way he looked at me then, with passion, and wanting... I miss him so much! "I miss you, babe..." I said and started to cry. "Tama na... huwag mo na ko saktan... Ang sakit na eh... Huwag mo na akong iwan..." I pleaded as I felt him hover on me and held my arms. I was anticipating for him to kiss me... to take over me and claim me... consume me again just like before, when I felt he wanted me... when he desired me... "Pinkie... wake up..." I heard a different voice. It was a familiar voice... It was Marcus. Napamulat ako ng mata at napa-upo. Naka-upo na pala sa tabi ko si Marcus. Hawak niya ako sa magkabilang braso. Nainis ako kasi panaginip na nga lang yung sa amin ni Jeremy, naputol pa. "Bakit mo ko ginising?" asar kong tanong na ikinagulat niya. Tumayo siya at pumunta sa may bandang bintana. Nakabukas pala ito at naangian na pala kami. "You were crying..." he explained, at saka bumalik sa tabi ko. He tenderly touched my cheeks, and wiped my tears. I wanted to removed his hand from my face. I wanted to reject his kindness towards me dahil nadadala ako nito. Parang napapawi nito ang sakit at loneliness na nararamdaman ko. Ang hapdi at sakit pa naman na nagmumula sa puso ko ang nagda-drive sa akin para lumakas. Para maging matigas. Para makalaban. Para makahiganti kay Jeremy... "Bakit ba ang bait bait mo sa'ken?" naluluha ko na namang tanong. "Because you deserve it. You deserve to be respected, cared for, and loved... you don't deserve to be unhappy, Pinkie..." marahan niyang paliwanag habang nakatitig sa akin. Palapit ng palapit ang mukha niya, pero napatigil siya. Gahibla na nga lang ang pagitan ng aming mga mukha. Tumingin siya sa labi ko, at nakatitig lang siya. Alam ko kung ano ang gusto niyang gawin, pero napansin ko na parang ayaw niya itong ituloy. Nainip na ako, at gusto ko na rin siyang pagbigyan kaya pinikit ko ang mga mata ko, at inilapat ang labi ko sa kanya. Masuyo niya akong hinalikan. It was a soft searching kiss. Parang hinihintay niya akong mag-respond sa halik niya. Ako naman napatanga sa halik niya. Hindi kasi ito katulad ng paghalik sa akin ni Jeremy. Alam ko na hindi ko siya dapat ikumpara kay Jeremy, pero hindi ko mapigilan na ikumpara dahil marahan ang paghalik ni Marcus. Hindi nanggigil at hindi rin nagmamadali. May pag-iingat ang halik niya at para din may... pagmamahal? Hindi ko alam! Basta ang nasa isip ko lang, gusto kong suklian ang halik niya. Gusto kong magpasalamat for making me feel unhurried "I'm sorry," sabi niya at paatras na sa akin. Napa-isip ako saglit. Naisip ko lang, kung kay Jeremy nga hindi man lang ako nagdalawang isip ibigay ang sarili ko, dito pa kaya sa lalaking ito na wala namang ibang ginawa sa akin kungdi i-save ako at magpakita ng kabaitan sa akin? Alam ko kaya ko ito ginagawa ay dahil mabababa na ang tingin ko sa sarili ko. Totoo naman iyon. I don't really see my worth anymore, but if it this would pleasure him, at para na rin mawala na ang pakiramdam ko na I owe him something, I will have s*x with him. At naramdaman ko rin na kailangan ko itong gawin... para sa sarili ko. I feel like I need this to make me feel wanted... to make me feel that I'm not a reject... parang basurang basta na lang itinapon. I cupped his face and pressed my lips on him. I gently kissed his lips too and knelt on the bed para makapuwesto ako as I caressed his chest and pushed him on his back para mahiga sa kama. I continued to kiss his lips, teasing, probing, exploring, and encouraging him to kiss me back. I heard him groan na para bang pinipigil niya ang sarili. Hindi ko na siya pinag-isip pa. I took his hands and placed them on my bosom. Tapos I straddled on him. He massaged my bosom, and I let him watch as I removed the t-shirt he lent me. I heard him groan once more, and reached for my breasts. He cupped my breasts, and kneaded them upward. Then, he suckled each of my tips and fiddled with them using both thumbs. Ako naman parang may hawak na baby as he rested his head on my chest and continued to grope my breasts. He toyed with my tips which surprisingly stimulated me. When it was Jeremy who was doing it to me before, he would suck and bite them that would leave my paps sore. Lalo tuloy akong nalungkot habang nare-realize kung gaano ako inabuso ni Jeremy. Samantalang itong si Marcus, may pag-iingat sa akin. I kissed his lips again, and this time, he hungrily kissed me, at siya naman ngayon ang nagpahiga sa akin. "Are you sure you want to do this?" tinanong niya ako, at parang may hinahanap sa mga mata ko. Walang pag-aalinlangan, hinila ko siya papunta sa akin to kiss me again, and I pulled his shirt up. Tinulungan naman niya akong tanggalin ang shirt niya. Pinahiga ko siya dahil gusto kong ako ang on top of him, instead of him. Ewan ko ba kung bakit mas kumportable akong on top. Siguro kasi I felt I was in control... kasi I have this need to be in control. I have this need na i-comfort ang sarili ko na hindi ko pababayaan ang sarili kong masaktan muli. We continued to passionately kiss, and I let my hand travel on his short. I felt his manhood, and I knew he was already feeling aroused. I pulled his shorts down, pero I suddenly stopped as I saw it. Nagulat ko kasi malaki. Pero hindi ko pinahalata na nagulat ako sa pag-aari niya. He did the same to me. He removed my underwear and jogging pants. Tapos, umupo ako on his. Shucks! Malaki talaga! Keri ko ba?Natanong ko sa sarili. Ngayon ko lang na-realize na magkakaiba pala ang sizes nun. Yung kay Jeremy kasi sakto lang. Pero yung kay Marcus... his looks long, large in diameter, and throbbing. Pero hindi na ako nag-isip pa. I immediately held on to it, and inserted inside me. Bahagya pa akong nasaktan at ini-angat ang sarili ko sa kanya kasi nagulat ako na parang may napunit inside me. Napakagat labi ako at napa-ungol sa sakit. He gently lay me down na hindi inaalis ang pag-aari niya sa akin. Slowly, he thrusted more na ikinawindang ko kasi akala ko, nasa loob na lahat, pero hindi pa pala! He gently thrusted more at napasinghap ako sa sakit na naramdaman ko. He gently pressed my legs apart, and entered more. Then, he slowly rocked on top of me. Napakagat ako sa balikat niya sa sakit, pero he continued to rob my tips and I felt liquid squirting out of me, which made my maidenhood more slippery. It helped me accommodate him further inside. I knew he felt me gushing fluid, and we both moaned. I know it gave him pleasure that I was tight for him, and it gave me pleasure too that I could feel the nerve endings of my flesh send me amazing sensation as he thrusted. We continued to kiss and I opened my eyes to realize he was looking at me. He smiled at me, and I naturally blushed. "Why are you staring at me?" "I don't know..." he coyly said, which I found adorable. "Can... I look at you, or you're not comfortable?" he worriedly asked. I could see his face turn red. He was blushing. I couldn't believe a man could blush. I never thought a blushing man could look so adorable! "Yes," I answered. "It's okay, " I assured him and met his gaze as he thrusted faster while nakatitig kami sa isa't isa at ninanamnam ang pakiramdam ng pagtatalik namin. "Can I release inside?" he asked permission na bahagyang ikinagulat ko. Tinatanong niya ako kung okay lang daw ba. Napa-isip ako kung ok nga lang ba? Base sa calculation ko, safe naman ako, kaya pumayag ako. Unti unti ay bumibilis lalo ang paglabas pasok niya, until I felt him released his warm liquid inside me. Maya maya pa ay umalis na siya on top of me, at dumapa. Nakataliko siya sa akin, kaya tumagilid ako. Pinagmasdan ko ang batok niya, pababa sa broad shoulders niya, pababa sa sexy niyang puwet, at pababa sa mga maskulado niyang hita. Saglit lang ay humarap na siya sa akin, at ngumiti. "I could stare at you forever..." he whispered. Napangiti ako sa sinabi niya and gave him a peck on the lips bago bumalik muli sa puwesto ko. He reached out for me to embrace me. *** Nakatulog na si Marcus habang akap ako. Pero ako, hindi pa rin makatulog. Naguguluhan kasi ako eh... lalo na dahil sa ibinigay ko ang sarili ko kay Marcus, and I had the sweetest, most amazing, experience with him.  I have to admit that to myself. Pero nalungkot ako dahil hindi matanggap ng kalooban ko na possible palang may magtrato sa akin ng mabuti... yun nga lang, hindi si Jeremy ang gumagawa nun sa akin. Dahil sa nangyari ngayong gabi, mas lalo kong napatunayan kung gaano ako binabuy at nilabastangan ng lalaking minahal ko.  Bakit ba hindi na lang si Jeremy ang maging sweet, caring, and possibly loving sa akin gaya ng ipinakita sa akin ngayon ni Marcus? Napaluha ako, at nagsunod sunod na ang tulo nito. I suddenly had the need to call Jeremy. I wanted to hear his voice. Kahit voice lang niya. Kaya kinuha ko ang mobile phone ko at tumawag sa telepono niya sa bahay. Pero ang narinig kong boses ay kay Min Jee. I ended the call and cried my heart out quietly... silently... dahil ayokong magising si Marcus na mahimbing na natutulog sa tabi ko.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD