Naiuwi na ang bangkay ni Ariel sa kanilang bahay. Halos hindi na iniiwan ni Danica ang tabi nito mula ng mai-uwi siya. Laging natutulala at hidni na nakakatlulog o nakakakain kaya napagpasyahan ng kanyang ina at ina ni Ariel na kausapin na siya sa takot na baka mangyari ulit ang nangyari sa kanya nung nawala ang kanyang Papa.
"Anak kailangan mo ring magpahinga, nag-aalala na kami sa 'yo." wika ng kanyang ina.
"Oka lang ako Ma, huwag po ninyo akong alalahanin." malumanay naman na sagot niya.
"Iha, ilang araw ng nakaburol si Ariel at mula nung nandito siya wala ka ng pahinga. Mag-aalala ang anak ko sa 'yo kapag hindi ka nagpahinga." paalala ng ina ni Ariel.
Napaluha na naman si Danica. Sa tuwing naririnig niya ang pangalan ng namayapang nobyo ay hindi niya maiwasang maiyak. Niyakap siya
