The Professor's Obsession

Atticus Soren Castillo "Boss, long time no see." Nakangiting bati sa akin ng bouncer ng bar sa may entrada pa lang nito. Isang tango naman ang isinagot ko sa kanya bago nagpatuloy sa pagpasok sa lugar kung saan alam kong kailangang-kailangan ko. Halos nasa dalawang linggo na rin mula nang huli akong makapasok rito sa Rote Nacht, isang elite bar where people are enjoying drinking, dancing, and most of all, f*cking. Agad naman akong nagtungo sa bar counter para umorder ng usual drink na kinukuha ko, at dahil madalas na rin ako rito, paglapit ko pa lang sa bartender ay agad na nitong inihanda ang inuming pakay ko. "Your usual Sir Soren, enjoy the night," nakangiti pang wika ng lalaki. Bitbit ang dalawang baso ng alak ay agad naman akong nagtungo sa dagat ng mga tao para simulan na ang aking pamimingwit, at gaya ng inaasahan ay hindi pa man ako nagtatagal doon ay iba't-ibang klase ng isda na ang agad na lumapit sa akin. I gave the lady's drink that I'm holding to the first girl that goes close to me. She is wearing a gold sequin tube dress that is only a little below her groin. A playful smirk quickly drew itself on my lips, especially when she accepted the drinks that I gave her, and without hesitation, she gave me a wild kiss in front of everyone who was also eager to be in her place. "Thanks for the drink," the girl said after the kiss. "Thank for the kiss then," I answered, pulling her closer to my body. Hindi pa man nauubos ang hawak naming alak ay ramdam ko na ang pag-iinit ng babaeng kasayaw ko ngayon kaya naman mabilis ko itong hinila papunta sa banyo kung saan alam kong pareho naming mae-enjoy ang sarili naming party sa tagong lugar na ito. "F*ck! Soren… You're really good at this," tila nagdedeliryong halinghing ng babaeng hindi ko man lang natanong ang pangalan habang patuloy ang pag-ulos ko mula sa kanyang likuran. Ilang madidiing pagbaon pa ang aking ginawa at nang tuluyan ko nang mailabas ang init ng aking katawan ay agad na rin akong umalis sa loob niya at mabilis na nag-ayos ng sarili. "Tapos ka na?" tila nadidismayang tanong pa ng babae nang makita ang aking ginagawa. "Yeah, I'm done. Thanks for the f*ck," seryosong sagot ko pa. "But… I'm not done yet," may bahid nang pagkairitang ani pa niya, nananatiling nakataas ang kanyang damit at nakababa ang underwear na tila nag-aantay muli sa aking pagpasok. "It's not my problem anymore. I already made you come twice, It's not my fault that you didn't reach your third," wika ko pa bago tuluyang lumabas ng banyo. I already released my body heat to that girl, pero magkagayon man ay pakiramdam ko may kulang pa rin. I tried to look again for another prospect but I failed, that's why I decided to go to our VIP room where for sure my other friends are there. Hindi nga ako nagkamali sa aking hinala dahil sa pagbukas ko pa lang ng silid ay agad ko nang nabungaran sila Brad, Gab, Aaman, at Drey na nakapaikot sa isang mesa at nagsisimula na namang maglaro ng poker. Napaisip na lang ako kung ano-ano naman kayang ari-arian ang pinagpupustahan nila, nang huli kasi silang maglaro ay kotse at bahay ang alam kong isinugal nila sa isa't-isa. "Yo, Prof! Long time no see ah… Wala ka na sigurong mabiktima sa school niyo ano, kaya dito ka naman maghahasik ng lagim," bungad na bati sa akin ni Drey na siyang unang nakapansin sa aking pagdating. "G*go, na-busy lang ako sa negosyo saka sa university kaya hindi ako nakakapunta nitong nakaraan," seryosong sagot ko naman bago kinuha ang isang baso ng alak na nasa ibabaw ng kanilang lamesa. Sino nga bang mag-aakala na may mabubuong pagkakaibigan sa pagitan namin. Mga simpleng negosyante lang naman kami kung tutuusin na nagkataong nagtagpo-tagpo sa wedding anniversary ng mga Hernandez. But, probably it's really fate that helps us to get along to each other. Dahil bukod sa negosyo ay may isang bagay pa kaming pinagkakapare-pareho, and that is we all don't believe in love. That love sucks. Matapos kong panoorin ang isang round ng kanilang paglalaro ay lumapit naman ako sa may glass window kung nasaan naroon si Don Emilio. Doon tanaw namin ang ibaba ng bar kung saan punong-puno ito ng mga tao. "Bro," tapik ko sa kanyang balikat bilang pagbati. "Soren," maikling tugon naman niya bago inisang lagok ang alak na kanyang hawak. "Anything you want to say?" muling turan niya matapos ang ilang sandali. Hindi na ako nagtataka sa pagiging observant niya. He is a Mafia Boss after all, at higit na kailangan sa kanyang larangan ang pagiging mapag-obserba. Everyone knows him as Don Emilio, maging ang mga kaibigan namin na hindi alam ang tunay niyang trabaho, but I can say that despite of him being a mafia boss, he is a true friend that is willing to do everything for the sake of his friend. "Any news about the favor I'm asking?" deretsong tanong ko na sa kanya bago sumimsim sa alak na aking hawak. Isang iling naman ang kanyang isinagot sa akin dahilan upang muling bumangon ang galit na matagal nang nakahimlay sa kaibuturan ng aking puso.