"Ayoko na."
Ilang beses pang umiling si Renz ngunit hindi ako nagpatinag sa kanya.
"Kailangan mong kumain para bumalik na agad ang lakas mo. Akala ko ba ay ayaw mo na rito sa ospital?" panenermon ko sa kanya. Nag-iwas naman siya ng tingin sa akin.
"Bakit dito ko pa kailangang magpagaling? Pwede namang sa bahay na lang," pagrarason naman niya.
Napailing na lang ako. Halos tatlong linggo na rin siyang nagising mula sa ibinigay na 48 oras sa kanya ng mga doktor. At sa loob ng tatlong linggo na iyon ay ilang beses na rin siyang nagsabi na gusto na niyang umuwi sa bahay niya sa Tagaytay ngunit bukod sa akin ay hindi rin pumayag ang mga doktor niya at ang Daddy niya. Mas mabuti nang naririto siya hanggang sa hindi tuluyang gumagaling ang mga sugat niya.
"Kaya nga kumain ka nang kumain n
