I first met them on our wedding day pero hanggang tingin lang ako sa kanila ng mga oras na yun. Hindi ko nagawang kilalanin sila ng mabuti because of my wedding gown and the mesmerizing breeze of the event.
Titig. Tama. Simpleng titig lang ang nagawa ko sa pamilya ni Xeno as I was dumbfounded by thier intimidating presence and elegance. It left me speechless at kulang nalang maging bato ako sa tabi. Ang nagawa ko lang ng mga oras na 'yun ay ngumiti at tanggapin ang bawat yakap nila.
"Don't worry baby. Kilala ka ng pamilya ko at alam kong wala silang gagawin to make you feel uncomfortable. Masyado lang tayong naexcite sa honeymoon natin kaya hindi na natin sila nakausap ng matagal at our wedding reception."
"I hope so baby. Pinaglihi pa naman ata sa typhoon ang pamilya mo."
Natawa si Xe
