Gusto kong buksan ang pinto ng pag-asa at papagpapatawad sa puso ko. Gusto kong matuto at makalimot sa sama ng loob na matagal ko ring kinimkim habang ipinagbubuntis ko si Xelena. Sabi nga nila hindi ka sasaya kung puno ng poot at galit ang puso mo. You need to move on and let go. You need to stop the bleeding and heal your own wound. Walang ibang gagawa niyan sa'yo kundi ikaw lamang.
"How old is she?"
"Six months old."
Kaso kahit anong sabi ko. Alam kong mahirap gawin ang mga bagay na yan. Mahirap magpatawad at lalong mas mahirap makalimot. Kelangan ko pang sampalin ng ilang libo ang sarili ko para magawa ko 'yan.
"Ang cute naman. Can I ask for her name?" nakangiti niyang tanong kay Ethan. I'm just observing them.
"Xelena." maiksi kong sagot. "Xelena Mave Sandoval."
"Lim." Ikina
