13
1178 Words
Liam's pov.
2 subject na ang nakakalipas wala pa rin si Miss Faith, bat kaya absent yun? Ngayon niya pa naisipan umabsent eh exam na namin tommorow, tsk tsk..
"Liam" napatingen ako sa likod ko kung sino ang nagsalita
"Leana?" Nagtatakang tanong ko.
"Can we talk?" Nakayuko siya habang nagsasalita
"Sure" ano nanaman kayang problema nito? Nag away nanaman ata sila ng kuya niya, tsk
"Not here" sabi niya atska tumingin sa paligid, masyadong maraming tao ang dumadaan dito.
"Okay, tara sundan mo ko" sabi ko dito atska siya dinala sa may music room, eto lang ang alam kong tahimik na lugar.
"What is it?" Ako na ang naunang nagtanong sa kaniya.
"does my kuya like newbie?" Nagulat ako sa tanong niya dahil hindi ko yun inaasahan.
"Sorry ana ah, I don't know too eh" napapansin den pala niya yung kakaibang kinikilos ng kuya niya.
"But, may alam akong tutulong sayo" nakangiteng sabi ko na nakapagpaangat ng ulo niya.
"Really? Who?" Mukhang interested talaga siyang malaman.
"Kay lucas"
"Okay, where's him now?" Tanong niya atska tumingin sa relo niya.
"4 floor ata, I'm not sure" sambit ko habang inaalala kung saan ko ba huling nakita si lucas.
"Okay, I'll just look for him, I'm nagmamadali den kase, thanks liam" sabi niya atska kumaway bago lumabas sa music room.
After 5 minutes ay lumabas na rin ako pupunta na ako sa next class ko.
*********
Lucas (hapon) pov.
as i was walking, when leana suddenly appeared in front of me tss. I just raised my eyebrow at her before i said,
"what do you need? I asked here, long before she could speak.
"Follow me" she said and climbed the stairs first, I even looked at the people who were looking at me before following leana.
"Now, what do you want?" I was bored looking at her, waiting for what she would say, I looked at my watch when I heard the bell ring, class started.
"Does my kuya like newbie girl?" She asked while just looking at the floor, is she asking me this? why not his older brother? tsk.
"I don't know" After I said that, I also left, that's all she wanted to hear, right? I don't want to waste any more time, but before I left she came to me again, aish why is it that she just doesn't ask directly I am very late tsk.
"Where's newbie girl? And my kuya? Magkasama ba sila ngayon?" She asked while just looking at the floor.
"Do I look interested in them to find out where they are?" I asked her angrily and i passed and ran to my classroom, that woman inherited from her older brother tsk.
*********
Azreel pov.
Nagising akong mabigat ang katawan ko para akong nakahiga sa mainit na tubig, napaka init.
Agad akong tumayo pero napaupo rin dahil sa sobrang hilo ng bumukas ang pinto ng kwarto ko.
"Hija wag ka munang tumayo, napaka taas ng lagnat mo oh, ano ba iyan, halika dito at pupunasan kita nitong binasa kong panyo, para mahimasmasan ka naman kahit papano" sabi ni manang atska ako dahan dahang pinunasan sa mga balikat ko.
"A-anong oras na po manang" parang ang hirap magsalita at ang bigat bigat ng talukap ng mga mata ko.
"1:00 pm na" agad akong napabalikwas ng maalalang exam pala namin bukas.
"Manang may exam kami bukas, hindi pwedeng hindi ako pumasok" sabi ko atska nagmamadaling kuhain ang bag ko, ng nasa pintuan na ako ay bigla akong nakaramdam ng hilo muntik na akong bumagsak buti nalang at nahawakan ang ni manang.
"Nako bata ka, sinabi ko na sayo, maari kang mag excuse sa klase mo dahil hindi mo kaya pang maglakad lakad." sermon ni manang atska ako inalalayan pababa.
"Diyan ka lamang sa sofa azreel, ipagluluto kita ng sopas" sabi ni manang atska dumiretso sa kusina.
Inihiga ko ang ulo ko sa sandalang ng sofa atska pumikit sandali.
----
"Iha... Iha" nagising ng yugyugin ako ni manang.
"P-po?" Mahinang sambit ko dahil nga wala talaga akong lakas.
"Eto na ang sopas mo" sambit nito atska ako tinulungan umayos ng upo.
"Oo nga pala hija, tumatawag sayo kanina si Zyrelle" pagkasabi nun ni manang ay atsaka lang pumasok sa isip ko na uuwe nga pala ngayon si Ziara, s**t susunduin ko pala siya.
"Anong oras na po ba manang?" Mabilis na sabi ko atska madaling kinuha ang cellphone ko.
"4:30 na iha" sabi ni manang habang pinapalamig ang sopas.
"Manang akina pa yan" kinuha ko kay manang ang sopas atska to mabilis na kinain, medyo nahismamasan den naman ako dahil wala den akong kain kanina.
"Maliligo lang po ako" sabi ko atska umakyat sa kwarto ko, kahit nararamdaman ko pa ang hilo ko ay nagmadali na ako, dahil baka mamaya ay maghintay ng matagal sila kira dun.
Pagkabihis ko ay agad kong dinampot ang susi ng kotse ko atska ang cellphone at wallet ko, at nagmamadali akong bumaba.
"Hija, saan ka pupunta baka mamaya ay mabinat ka" nag aalalang sambit ni manang ng makitang nakabihis ako.
"Kailangan ko pong puntahan si ziara sa airport, babalik den po agad ako manang!" Sigaw ko dito dahil nasa loob na ako ng sasakyan. Ngumite ako kay manang bago paandarin ang kotse ko.
Napalingon ako sa relo ko 4:50 na 10 minutes nalang lalapag na ang eroplano nila ziara, napatingen pa ako sa entrance ng school namin ng makita kong naglalabasan na sila, bat parang ang aga ng uwian nila?
"Az" papaandarin ko na sana ulit ang kotse ko dahil nga nag go signal na pero napahinto ako ng may tumawag saakin, william?
Kumaway lang ako dito atska pinaandar na ang sasakyan ko dahil kanina pa bumubusina yung nasa likod kong sasakyan.
Pagkadating ko sa airport ay agad akong lumapit sa waiting shed at naupo dito dahil kanina ko pa talaga nararamdaman ang hilo ko, parang tutumba na ako kaya napahawak ako sa may upuan ko ng mahigpit.
"Are you okay miss?" Rinig kong sabi ng pamilyar na boses, hindi ko siya nagawang tignan dahil nga hilong hilo ako, bago pa ako makasagot sa kaniya nakita ko na si ziara na may kausap na lalaki, mukhang nagtatanong siya dahil nakikita ko si kira na nililibot ang paningin sa buong lugar.
Pagkatayo ko ay agad akong tumakbo papunta sa kanila.
"Ziara! Kira!" Sigaw ko at naagaw ko naman ang attention nilang dalawa.
"Unnie" nakangiteng sabi ni ziara atska tumakbo saakin at niyakap ako.
"Wait unnie, are you sick?" Tanong nito atska ako hinawakan sa noo ko.
"you are sick unnie!, you should not just pick up us so I can go to your village" pagdadaldal niya pa habang naglalakad kami.
Malapit na kami sa sasakyan ko ng makaramdam nanaman ako ng hilo, napakapit ako ng mahigpit sa kamay ni ziara at nabitawan ko ang isang bagahe niyang hinihila ko dahil napaka sakit ng ulo ko.
"Unnie are you ok--" di ko na narinig ang mga sinabi ni ziara dahil kusa nalang pumikit ang mga mata ko. Naramdaman ko nalang na may bumuhat saakin atska ako tuluyan nawalan ng malay.
- Writer
