CHAPTER 31: SORRY
Nagising ako sa sinag ng araw na tumama sa aking mata. Unti-unti aking nagmulat at nakita ko si Jeremy na matamang hinahawakan ang ulo ko. "Good Morning." bati niya at binati ko rin siya. Anong oras na ako kagabi nakatulog dahil sa kakaisio ng kung ano nga ba ang dapat at tamang gawin. Napatingin ako kay Jeremy na nakatitig masaydo sa akin. "What?" nagtataka kong tanong at nguniti siya. "Masaya lang ako kasi nandito ka, na ikaw yung ina ng mga anak ko pero ganun pa man nasa iba ang puso at isip mo." ramdam ko ang sakit sa mga sinabi niya at naupo ako mula sa pagkakahiga. "Sorry" sabi ko. Hindi ko alam ang sasabihin s akanya dahil baka pagnagpaliwanag ako ay lalo siyang masaktan. "Susuko na ako pero hayaan mo maipadama ko ngayong araw kung gaano kita kamahal. Gusto ko sa huling pagkaka
- Writer
