Chaos Series 1: Angel

05

"Nakita mo ba si Ezekiel?" Tanong ko sa Secretary ng SSG officers. The shy and quiet girl looked at me before shaking her head.

"Sorry hindi." She said before looking back at the thing she's doing. I nod and thanked her before looking around the office.

Asan kaya siya? I know its foundation day today that's why he's probably busy. But why does it seems no one have seen him starting today? Hindi pa ba siya nakakapasok?

"Ace!" Sumabog ang pag-asa sa aking katawan na makita si Ezekiel nang pumasok si Ace sa office.

Agad akong napatakbo sa gawi niya, "Nakita mo ba si Ezekiel?" Tanong ko rito.

Napabuntong hininga siya, "Nasa gymnasium siya." He coldly said at napakunot ang noo ko at napatagilid ang ulo.

"Ha? Bakit naman?" Nagtataka kong tanong.

Nagkibit balikat ito, "Hindi ko alam." He said before walking pass by me. Napasimangot nalang ako bago hinigpitan ang hawak sa aking sling bag at nagtatakbo papalabas ng office.

Sa sobrang layo ng gymnasium sa building na iyon ay kinailangan ko pang mag jeep kung ayaw kong mahimatay sa pagod sa pag takbo.

Habang nasa jeep ay kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan ang account ni Ezekiel sa f*******: para hindi masayang ang pag punta ko doon at hindi siya maka-alis bago pa man ako makarating doon.

"Ezekiel? Asan ka?" Tanong ko nang sumagot ito.

[I'm here sa gymnasium, why? Pabalik na rin ako-

"Hintayin mo 'ko, stay there, okay? Malapit na ako, pupunta ako dyan." I cut him off when I saw the jeep stopping by the small waiting station.

Agad kong pinatay ang tawag at bumaba ng jeep bago nagtatakbo papasok ng isang gate na sakop ng university. Lumiko ako pakaliwa at tumakbo diretso sa gymnasium.

Hingal na hingal ako nang makapasok ng gym. Napakapit ako sa pader para suportahan ang bigat ko at sumandal ako doon pansamantala at naghabol ng hininga.

"Hey... okay ka lang ba?" Napa-angat ako ng tingin nang marinig ang boses ni Ezekiel sa aking harapan napa-ayos ako ng tayo at nagpunas ng pawis gamit ang likod ng kamay ko.

"Wait, here." Laking gulat ko nang bigla niya akong punasan sa noo ng panyo niya.

"Okay lang, 'wag na." I said as I stop him, be look at me, surprised, before nodding and pulling his hands away.

"Here's your pants nga pala. I'm sorry I wasn't able to bring it back sooner." I said as I hand him the pants. I saw how shocked he is as I hand it to him.

"Para sa pantalon pumunta ka pa dito?" He ask as he reach for it.

"I just thought... na baka kailangan mo na and I badly want to give it back. Kanina pa kita hinahanap sa main pero wala ka, kaya nung sabihin sa akin ni Ace na andito ka, hindi na ako nag dalawang isip na sumunod." I explained and he slowly nod.

"Lets go back sa main, lets take my car." He said and walk pass by me. My eyes widened before chasing after him.

"You have a car?!" Hindi ko makapaniwalang tanong. I know he's rich, I just can't believe he has a car.

Narinig ko itong tumawa ng bahagya, "Yes, last year ko lang 'to nakuha. When I won as the president, gift ng dad ko." He said as he open the passenger seat for me.

"Thank you," I mumbled before getting it. He closed the door and went to the driver's seat and drive off.

"Ang bango naman nung pantalon, I have never smelled a detergent, fabcon, or whatsoever na panlaba na ganiyan kabango." He said while driving, utay-utay ko siyang nilingon at hindi alam ang isasagot.

"Ganiyan siguro ang sabon ng mayayaman 'no?" He ask before glancing at me with a teasing smirk.

Bahagyang nanlaki ang mata ko, "Oy hindi ah! Mayaman ka rin naman! Tsaka we are not that rich!" Ani ko at narinig ko itong tumawa ng pagak.

"Hindi mayaman? Navarro group and company? Really? I doubted nga na nung first year yung una nating pagkikita. I feel like nagkita na tayo noon na mga bata pa tayo dahil sa business ng parents natin." He said and I slightly pouted before leaning on the chair.

"Its my parent's money. Ikaw ang mayaman dito dahil ikaw ang may kotse." Ani ko at sakto naman na tumigil ang sasakyan sa parking.

Una siyang lumabas at umikot sa gawi ko para pagbuksan ako ng pinto

"Lets go, program is about to start." He said and I nod, we went sa event hall which is puno na agad ng students. And of course since I'm "part" of the officers, ay may designated na upuan na agad sa amin.

"Ezekiel bakit wala dito si Ace? Hindi ba siya part ng officers or something?" I curiously ask as the program goes on.

Napakunot ang noo ni Ezekiel, "Bakit? Hindi naman siya officer." I said and I nod. Pero bakit ako? Feeling ko tuloy masyado na akong nagiging feelingera dahil hindi naman ako officer pero kahit miryenda ng officers ay kasama ako.

"Angel pakitulungan naman ako dito." Tinawag ako ng Tresurer ng SSG para tulungan siya sa pamimigay ng tubig sa mga teachers.

Pagkatapos noon ay natapos na ang opening program and I badly want to go around the campus para lang mag gala at kumain.

"Angel saan ka pupunta?! May gagawin pa tayo dito!" Napa-igtad ako nang bigla akong sigawan ng Vice President.

"Mikee you don't have to shout at her like that." Narinig kong turan ni Ezekiel. Papa-alis na sana kasi ako para mag gala pero how selfish am I to do that kung sila nga ay may nga gagawin pa.

"Fine, pero, Angel, you have to give these sa mga teachers-

"I'll do it." Napabaling kami nang bigla magsalita ang walang kabuhay-buhay na boses ni Ace.

"Saan ka galing?" Tanong ni Ezekiel.

Nagkibit balikat si Ace, "Siguro kasama yung iba nating kaibigan kanina. Nakita mo naman diba," sarkastiko nitong turan bago kunin kay Mikee ang nga papel na dapat ako ang gagawa.

"Fine." Ani ni Mikee bago kami talikuran.

"Ahm... so... pwede na ba ako umalis?" Tanobg ko kay Ezekiel, maski si Ace ay napatingin sa akin.

"Ano naman gagawin mo?" Tanong ni Ace na may halong pang-aasar sa boses.

Napasimangot lang ako at napatawa naman si Ezekiel, "Alam mo, Ace, umalis kana. Asikasuhin mo na 'yan." Ani ni Ezekiel at itinaboy na si Ace pa-alis.

Napatawa naman ako nang bahagya habang pinapanood ang dalawa.

"Mikee may kailangan pa ba tayong gawin?" Tanong ni Ezekiel.

"Wala na po pres, may mga naka assign na po na gagawa ng mga kulang pa." Sagot ni Mikee at tumango si Ezekiel.

"So... pwede na ba ako umalis?" Tanong ko ulit na ikintawa niya. Ano ba kasi ang nakakatawa!?

"Ano nga ba kasi ang gagawin mo?" Tanong niya at muli akong napasimangot at napakamot sa ulo.

"Kakain kasi ako. Yung class namin, nagtayo ng Korean food stall, ang dami kong gustong kainin." Pagmamaktol ko at napahagalpak siya ng tawa.

"Then lets go, gusto ko rin kumain nun." He said and I nod before we head out the event hall.

"Binayaran naman na kita sa kinain ko para sa lunch nung minsan diba?" Tanong ko habang nakatayo kami sa harap ng food stall ng class namin.

Tumango ito at napatango rin ako. "Ikaw naman ililibre ko, pero di mo na babayaran." I said and he nods.

"Dalawang order ng... tteokbokki, tapos, fish cake, cord dog tapos isa lang ng bimbap pero Spam and egg lang ang laman." I said and my classmate nods.

"Angel, sure ka ba na alam mo ang lasa ng mga yan? Baka hindi mo magustuhan, baka masayang." Ezekiel said and I look at him before chuckling.

"Ezekiel walang nasasayang sa akin na pagkain." I said and he slowly nod. Naghintay kami ng ilang minuto para matapos ang niluluto. Aktong kinukuha ko na ang nga pagkain na nasa tray nang may marinig ako na pag tunog ng camera. Pag tingin ko sa aking likod ay nakita ko si Ezekiel na hawak-hawak ang cellphone niya.

"Pini-picturan mo ba 'ko?" Tanong ko at umiling siya.

"Hindi... yung stall and kinukuhaan ko ng picture. For documentation and sa school news paper na rin." He replied and I slowly nod.

He help me with the foods and we pick a table for us to eat.

"Asaan nga pala si Ellie?" Tanong niya habang kumakain kami.

"Kasama siya sa poster making contest, hindi man halata pero mahilig siya sa arts." I said and took a piece of tteokbokki.

"Bakit hindi nalang siya kumuha ng course na related sa arts?" He suddenly ask and I glance up at him.

"Ayaw ng parents namin, she cried about that before. Pero hindi talaga siya pinayagan." I replied and he nods.

"Eh ikaw? Do you really like business? Or managing one?" He ask and I slowly nod.

"Yes, wala naman akong ibang gusto sa buhay. I'm the eldest between me and Ellie, ako ang mag t-take over sa business namin in the future that's why I took business administration." I said and he slowly nods.

"Mhmm, future CEO I see." He said and I slowly nod.

"Ikaw din naman, I know you'll be CEO of your own company soon. Guillermo group and company? Tapos may hospital at sa inyo pa itong university?" I said with a bit of joking tone that made us both chuckle.

"Yeah, hindi ko nga alam kung paano ko kakayanin lahat in the future. I'm an only child and I don't know how I'll be able to manage all of those." He said and I just shrug. Hindi ko naman alam ang gagawin ko or sasabihin ko. Its their corporation and I have nothing to say about it.

Kakaunti nga lang ang alam ko sa business namin. All I know is we have a corporation too, a hospital, factory, supermalls, and a farm that produces fruits and animal products. But I'm not yet getting involve into too much work, yet.

"By the way, Angel..." my head snap up as he suddenly called me.

"Yes?" I replied as I munch on my food.

I saw him pursed his lips and clasp his hands together.

"Why?" I ask once again.

"Free ka ba sa Saturday?" He ask and my eyes widened.

But I can't, I promised Ellie that we will have a sister bonding time. We will make cupcakes and other treats we can make.

"I'm sorry, I'm not. May gagawin kami ni Ellie." I said and he immediately nod.

"Its fine, its okay, I understand. Next time nalang." He said and I slowly nod.

"Yes, yes, next time nalang. Basta, may reserve kanang isang schedule sa akin." I jokingly said making the two of us laugh.

He slowly nods, "Ah, may reservation pala. Ang busy mo naman po Ms. Navarro."

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~•3•