Chapter 30: Ang Resolusyon
Tahimik na ang lungsod sa ilalim ng maagang hamog ng umaga. Kumukutitap pa ang mga kalsada, basang-basa mula sa ulan na tila ayaw pang tuluyang magpaalam. Dahan-dahan ang bawat hakbang ni Lila habang naglalakad, ngunit ang pintig ng kanyang puso ay hindi pa rin kumakalmatila ba may natitirang alon mula sa unos na kanilang pinagdaanan.
Ang mga nagdaang gabi…
Ang init ng tukso.
Ang bigat ng mga desisyon.
Ang mga kahihinatnang hindi nila maiiwasan.
Lahat ng iyon ay umabot na sa rurok.
At ngayong gabi
dito magtatapos ang lahat.
Huminto siya sandali sa harap ng café. Nakatingin sa salamin, nasilayan niya ang sarili—may pagod sa mga mata, ngunit may kakaibang ningning. Isang uri ng tapang. Isang uri ng pagtanggap.
Dahan-dahan niyang itinulak ang pinto.
Chim
