Epilogue: Forever Ours
Sumilip ang sinag ng umagang araw sa bintana, ginintuan ang silid ni Lila sa malalambot na liwanag. Dahan-dahan siyang gumalaw, ramdam pa rin sa buong katawan ang init ng mga gabing magkasama sila ni Adrian—ang mga gabing puno ng tukso, emosyon, pagnanais, at pagsuko sa damdaming matagal nilang pinigilan. Ang mga alaala ng nakaraang mga linggo—ang mga pagsubok, ang tukso, at ang mga desisyong may kapalit—ay parang apoy pa ring tahimik na nagliliyab sa kanyang dibdib.
Humiga siya nang bahagya sa gilid at nakita niya si Adrian, natutulog sa tabi niya. Kahit sa kanyang pagtulog, tila may awtoridad pa rin ang kanyang presensya. Ang panga niyang matikas, ang mahinahong paghinga, ang banayad na pagtaas-baba ng dibdib niya—lahat ng iyon ay nagdulot ng matinding pag-init
