Special Chapter 2: First Fire
Mabilis na naglaho ang mga ilaw ng lungsod sa labas ng bintana ng sasakyan habang tahimik na nakaupo si Lila sa tabi ni Adrian. Malakas ang t***k ng puso niya—iba sa lahat ng naramdaman niya noon.
Basa ang kalsada dahil sa ulan, at ang mga neon lights ay kumikislap sa basang aspalto—parang mga alaala na hindi mabuo-buo. At sa bawat pagdampi ng kamay ni Adrian sa kanya, may kuryenteng dumadaloy na nagpapakaba sa kanya.
Ilang linggo na silang magkasama.
Sinubukan ang mga hangganan.
Pinaglaruan ang tukso.
At dahan-dahang hinayaan ang sarili sa bawat tingin, bawat haplos, bawat ngiti.
Pero ngayong gabi…
Iba.
Mas mabigat ang hangin.
Mas tahimik.
Mas puno ng pangako.
“Ang tahimik mo,” mahinang sabi ni Adrian, may halong lambing at pang-aasar ang boses. “
