CHAPTER TWENTY-TWO

2743 Words

 “Okay ka lang ba? You seemed off.” Tanong ni Lucio sa akin habang nagmamaneho.  Matapos kumain ay nagpaalam na ako sa family nito. I really don’t like to stay longer because I cannot stand seeing Damien with his other woman. Mabuti nalang at tumawag ang mommy niya. Nais niya daw akong kausapin kaya naman nagkaroon ako ng rason para makauwi. Nilingon ko si Lucio at sinagot. “Oo naman. I was just thinking kung ano ang importanteng sasabihin ni mommy sa akin.” But of course, it is not the real reason why I am like this. Iniisip ko kasi kung paano pa kaming mag-uusap ni Damien. Because on my part, I don’t know where to start. “Tita Snow is your mom and she’s kind. I don’t think you’ll get reprimanded because you ate lunch with us.” Nakangisi nitong sabi sa akin na ikinatulis naman ng ngus

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD