Chapter 23: Obsessed
2711 Words
Third Person's POV
Habang naglalakad papasok sa condo ay nawala ang lahat ng emosyon ng binata. Poker face siyang pumasok.
Cause he knew that behind that door is the witch who's been waiting for him to come home. Mahigit isang buwan siyang hindi umuwi, malamang na nanggagalaiti na ito sa galit.
Pagkabukas niya ng pinto ay sandali siyang napatigil, ngunit walang sumalubong sa kaniya kaya naman napahinga siya ng malalim, knowing her.
Walang salita siyang pumasok, pagkapasok niya ay kaagad niya ring isinara ang pintuan.
Ngunit mabilis siyang napaiwas sa gilid ng maramdaman niyang may papalapit na kung ano sa kaniyang puwesto.
Napasinghap siya ng malakas ng marinig niya ang pagkabasag ng kung ano, nanlalaki ang mga mata niyang sinundan ng tingin kung ano 'yon.
At gano'n na lamang ang panlalaki ng mga mata niya ng makitang iyon ay ang isa sa wine na pinaka paborito na.
May laman pa itong kaunti, kaya naman nabasa ang parte kung saan nabasag ang bote.
Nakaawang lamang ang labi niya, sinundan niya ng tingin kung saan galing ang bote.
At doon ay nakita niya ang dalaga, mukhang lasing na lasing na ito.
“Jesus f**k, Zelle, what happened to you?” medyo iritang sambit ng binata.
Mapaklang napatawa ng malakas ang dalaga. “Matapos mong mababae gago ka?” walang emosiyon nitong sambit.
Kasabay ng masamang pag tingin sa kaniya. Biglang napaatras ang binata ng matitigan niya ang mga mata ng dalaga.
Kung siguro lang ay may laser ang mata nito, panigurado na butas na ang kaniyang katawan sa sama nitong tumitig.
“Zelle...”
“Where the hell have you been, Kenji Eleanor?” nakangisi nitong pagtatanong.
“Marizelle, enough. You're drunk. Bitiwan mo ang bote at mag-usap tayo ng mahinahon.” kalmadong sambit ng binata.
Hindi niya puwedeng balewalain at sirain ang mood nito, kailangan niyang pakalmahin ang dalaga.
“Shur your f*****g mouth,Dos... I've been waiting for you, more than a f*****g month, where the hell have you been?”
“Zelle...”
“You f*****g left me here! You fuckin' left me without knowing anything! The f**k,Dos?”
“Okay, Okay, It's my fault. Just calm down, pangako magpapaliwanag ako. Ibaba mo lang 'yang bote na hawak mo.” nagmamakaawang sambit ng binata.
“H-Hinihintay kita... Dos, i've been waiting for you, kase sabi mo, mag stay lang ako rito... Alam mo bang hindi ako lumabas? When you said that I must stay, I stayed and waited for you...”
“Zelle...”
“Pero tangina lang, naghintay ako sa wala, I've rejected many projects for you, just to f*****g wait for you and yet inabot ako ng weeks and month, ngunit wala ka pa din. Dos...”
“I'm sorry, pinaghintay kita... It's my fault, so you should calm down, it's my fault. Mali ako at inaaamin ko 'yon.”
“D-Dos...” nanghihinang sambit ng dalaga.
Nakatitig ito sa kaniya habang sunod-sunod na tumutulo ang luha sa mga mata.
Nakaramdam ng awa ang binata, he may not like zelle, but he cares for her, sa totoo lang, may pakielaman naman ang binata sa kaniya. 'yon nga lang, hindi gaya ng inaasahan ng dalaga.
Kaya tinigil niya ang pagki-care sa dalaga dahil ayaw niyang umasa at bigyan ng motibo ang dalaga, ayaw niyang paasahin ito.
At kung magiging mabait siya,mami-misunderstood 'yon ng dalaga, kaya tinigil niya.
She's like a sister to him, even though they're f**k buddies, he treats her as a special friend.
“Shh... Zelle, calm down... I'm home na...” he then said calmly.
Napaiyak naman ang dalaga, hindi niya alam ang gagawin, unti-unti siyang nawalan ng lakas,ngunit bago pa siya mawalan ng balanse ay mabilis na nakalapit ang binata at nasalo siya.
“D-Dos...” nanghihina nitong sambit. Kasabay ng dahan-dahan nitong pagyakap sa kaniya.
Hinayaan niya na lamang na sumiksik ang dalaga sa kaniya, wala ito sa sarili. Isa pa, baka magwala pa ito.
Niyakap niya na lamang ang dalaga, “Shh... I'm here, you don't need to worry. Hindi na kita iiwanan, Zelle...”
“P-Pinaghantay mo ako, D-Dos... Mag-isa lang ako, nakakalungkot rito, I've stay here kahit na sobrang malungkot at nakakatakot dahil mag-isa lang ako, pero tiniis ko 'yon, kase sabi mo... Manatili ako rito.”
“Zelle...” hindi makapaniwalang sambit ng binata.
That's not what he meant 'nung umalis siya, ma-misunderstood na naman siya ng dalaga.
Mariin na lamang siyang napapikit ng kaniyang mga mata kasabay ng mahina niyang pagtampal sa kaniyang noo.
“San ka ba galing?”
Imbis na sagutin ang tanong ay binuhat niya ang dalaga, dahan-dahan niyang pinahiga ito sa kama,inayos niya ang kumot.
Akmang aalis na siya ng pigilan siya ng dalaga, mahigpit siyang hinawakan sa kamay nito.
“Dito ka lang, D-Dos... Huwag mo akong iwanan.”
“Zelle, hindi kita iiwanan, mag-aayos lang ako, magliligpit lang ako, sobrang makalat ng condo.”
“N-No... Please, don't leave...”
“Zelle...”
“B-Baka umalis ka na naman e, baka iwanan mo na naman ako... A-Ayoko ng mag-isa rito... Nakakabaliw...”
“Zelle...”
“Please, Dos... Please? Please, please...”
Sandaling napatitig ang binata sa dalaga, nakakaawa ang hitsura nito, mahahalata mo na stress talaga at wala pang maayos na tulog.
Kaya naman kahit na labag sa loob niya ay malalim siyang napabuntong hininga.
“Alright,” buntong hininga niyang sambit.
Dahan-dahan siyang tumabi sa dalaga, tinabihan niya sa pagtulog ang dalaga. Mahigpit naman itong yumakap sa kaniya.
Hinayaan niya na lamang ito, mariin siyang napapikit.
'How I wish this is Stacy...' he then whispered at the back of his mind.
He shouldn't be here, he should be beside Stacy.
Sa totoo lang, nawawalan na siya ng gana sa mga dating nakagawian niya, specially sa babae.
He don't want to do things that will hurt his Bonita, he loves her. He don't want to break her pure and genuine heart.
She doesn't deserve any kinds of pain.
Malalim na lamang siyang napabuntong hininga, wala na siyang magagawa. Bukas ng umaga ay kakausapin niya ng masinsinan ang dalaga, paaalisin niya na ito sa condo niya.
___________
Morning came, at gaya ng inaasahan ng binata ay hindi talaga siya nakatulog ng maayos.
Imbis rin na pupuntahan niya si Stacy ay hindi niya na nagawa pa, dahil sa mahigpit na nakayakap ang dalaga sa kaniya.
He doesn't want her to wake up yet.
Ngunit ng magkaroon siya ng pagkakataon ay mabilis siyang kumawala sa pagkakayakap sa kaniya ng dalaga.
Mabilis siyang tumayo.
Naligo na muna siya.
After nito, babalik siya kay Stacy, he's missing her so bad.
Napagpasiyahan niyang ipagluto ang dalaga, this will be the last time he'll do favor with her.
Alam niyang may hangover ang dalaga kaya naman ay pinagluto niya ng chicken soup ang dalaga.
Makatutulong ito pantanggal ng hangover.
He was busy cooking at the kitchen when he felt that someone hugged him from behind.
Hindi na siya nag-abala pa na tignan kung sino iyon, he knows who it is.
“Zelle,”
“D-Dos...”
“Hmmm?”
“Akala ko u-umalis ka na...” mangiyak-ngiyak na sambit ng dalaga.
Sandaling natigilan sa paghalo ng niluluto niya ang binata at natigilan sa sinambit ng dalaga.
Hinarap niya ang dalaga. “Kumain ka na muna, Zelle.” iyon na lamang ang sinambit ng binata.
He's trying so hard na maging kalmado as calm as he can.
“Dos....”
“We can talk later, Zelle. Just eat.” walang emosiyon niyang sambit.
Kaya naman ay agad na napatalima ang dalaga.
Tahimik silang kumain.
“Dos... Saan ka pupunta?” lakas loob na pagtatanong ng dalaga.
Sandaling napatitig ang binata sa kaniya. “You don't need to know, Zelle.”
“Dos... Iiwanan mo na naman ba ako?” halos paiyak na sambit ng dalaga.
“Zelle, puwede ba? Puwede ba... I'm so sick of this,” mariing nakapikit ang kaniyang mga mata na wari mo ay iritang-irita na siya.
“Dos...” Zelle trailed off as she stared at him.
“Matagal mo ng alam na hindi kita gusto, at hinding-hindi kita magugustuhan, Zelle... please lang,”
“Ouch...”
“I did push you away, ikaw 'tong makulit. Pinagpipilitan mo sarili mo sa'kin, the f**k? Ang ganda-ganda mo, hindi ka bobo, sadyang tanga ka lang pero matalino ka, you're every man's dream specially pagdating sa s*x, Zelle... Aaminin ko, 'yung mga tipo mong babae mga gusto ko, lalo pagdating sa kama. You know me very well...”
“...”
“But you're not just my type, Zelle. 'yun yon.”
“Bakit hindi mo ako magawang magustuhan?” umiiyak nitong sambit.
“Hindi ko alam,”
“Dos...”
“Honestly, hindi ko talaga alam, Zelle. Maging ang sarili ko ay minsan ko ng tinanong niyan, ngunit hindi ako makakuha ng tamang sagot.”
Napayuko ang dalaga.
“Tama na, Zelle... Hindi ka ba naawa sa sarili mo? Puwes ako awang-awa na sa'yo...”
“...”
“Look at yourself, tumingin ka sa salamin at pagmasdan mo itsura mo, malayong-malayo sa dating ikaw noong nakilala kita.”
“How dare you...”
“I'm just telling the truth, Zelle--”
Hindi niya naituloy ang sasabihin ng bigla ay may palad na sumalubong sa kaniya. Natigil siya sa pagsasalita.
Malakas siyang sinampal ng dalaga, habang siya ay napatulala na lamang, dahan-dahan niyang nilingon ang dalaga.
“How dare you, ang kapal ng mukha mong insultuhin ako at maging pagkatao ko, tangina mo, Dos... Minahal lang kita kaya ako nagkaganito, nagmukha akong tanga at kaawa-awa dahil sa'yo. Minahal kitang gago ka...”
“...”
“Ang pagkakamali ko lang siguro, ay 'yung binigay ko lahat-lahat sa'yo maging pagkatao ko, pati p********e ko, inangkin mo, I gave my everything to you, Dos...”
“Hindi ko hiningi--”
Pagak na napatawa ang dalaga. “Iyon na nga e, Dos... Hindi mo hiningi kase kusa ko 'yong binigay lahat sa'yo.”
“Zelle,”
“I gave you the privileged to f**k me everytime you want, ito naman akong si tanga, nagpagamit sa'yo. Tangina nandididiri ako sa sarili ko, tingin mo ba ginusto ko 'tong gago ka?”
“Zelle...”.
“Hindi Dos, dahil putang ina! Kung ako lang masusunod hahayaan kita, hindi naman ako selfish na babae e, kaya kitang pakawalan, sadyang mahal lang talaga kita. Kaya hinayaan ko na maging tanga ako, hinayaan kong gamit-gamitin mo ako ng paulit-ulit kase nga mahal kitang gago ka!”
“Binababa ko 'yung pride ko bilang babae, nagmamakaawa ako sa iyo, kase hindi ko maintindihan kung bakit hanggang ngayon... Sa kabila ng mga nagawa ko para sa iyo, hindi mo pa rin ako nagawang mahalin...”
“I'm sorry--”
“For what? Huh? Sorry for what?”
“Zelle--”
“Anong kinaka-sorry mo, Dos?”
Hindi napasagot ang binata bagkus ay napatitig lamang sa kaniya.
“You don't even know what is that.”
“...”
“Pero salamat dahil ngayon napagtanto ko ang halaga ko, hindi sa ipinagpipilitan ko sarili ko sa'yo, sadyang mahal lang kita Dos, sobrang mahal kita... Kung alam mo lang, pero gaya ng sabi mo, I should know my worth. Kahit na gustong-gusto kita, kahit na mahal na mahal kita, titigilan kita.”
“Zelle...”
“Alam kong may iba kang mahal,”
Doon nagulat ang binata. “Sa loob ng isang buwan, tingin mo? Hindi kita sinundan at pinaimbestigahan?”
“Zelle, huwag mong idamay si Stacy rito. Labas siya rito--”
“Anong labas pinagsasabi mo?”
“Zelle--”
“Dahil sa kaniya kaya ka nagbago, dati naman wala kang pakielam-”
“Huwag mong idamay si Stacy rito, dahil wala siyang kinalaman dito--”
“Meron! Dahil siya ang mahal mo ngayon!”
“Eh ano naman sa iyo ngayon? Zelle. Kahit noong wala pa si Stacy, sadyang hindi talaga kita mahal, kahit wala pa siya, at kahit hindi man siya dumating alam mo sa sarili mong hindi kita magugustuhan kailanman.”
“Dos...”
“Hinayaan kita noon na gawin ang gusto mo dahil wala akong pakielam at para iparamdam sa'yo na kahit anong gawin mo, walang epekto sa'kin. Hindi kita magagawang mahalin.”
“Bakit?”
“Dahil ayoko, at isa pa. Hindi ko rin alam kung anong dahilan.”
“Dos...”
“May pakielam ako sa iyo, of course, we became f**k buddies for a years, at aaminin kong magaan ang loob ko sa'yo pero Zelle, hanggang don na lang 'yon,”
“B-Bakit...”
“Hindi ko alam kung bakit... Zelle, I'm sorry, pero kahit anong gawin mo, hinding-hindi kita magugustuhan. May iba na akong mahal, at si Stacy 'yon.”
“Anong meron sa kaniya na wala ako?”
“Zelle--”
“Babae rin naman ako ha? Lahat ng meron siya, meron din ako! Sa kama? Sinong mas magaling sa'ming dalawa? Magaling ba siya gaya ko? Nasa satisfy ka ba niya?”
“Stop it, Zelle--”
“Tell me!”
“fuckin' headache! Zelle! Ano ba? Hindi ka ba titigil!”
“P-Paano Dos? Sobrang mahal kita... Hindi puwede na sukuan na lang kita basta-basta...”
“Zelle...”
“S-Sobrang mahal kita e, paano ako susuko? Paano? Sabihin mo 'yan sa puso ko, dahil maging ako gusto kong sumuko na... Kaso itong puso ko, Dos... ” hinihingal na sambit niya kasabay ng paghawak niya sa kaniyang dibdib.
“H-Hindi ko kaya, hindi ko alam kung paano...”
Mariing napapikit ng mata ang binata, he's so stressed he didn't know what to do with her anymore.
“Zelle... Ano bang gusto mong gawin ko para tigilan mo ako?”
“'Yon na nga problema, Dos e... Kahit ano pa yata ang gawin mo, hindi na magbabago ang nararamdaman ko, kase kung kaya ko lang --”
“Kaya mo, Zelle. Sadyang ayaw mo lang talaga. Stop your fuckin' bullshit--”
“ Oo na! Oo na! Ayoko!”
“Zelle...”
“M-Mahal kita sobra...”
“Zelle, look at yourself, naririnig mo ba sarili mo? Alam mo ba kung ano mga pinagsasabi mo?”
“...”
“You're being crazy, hindi na pagmamahal 'yan, Zelle, that's fuckin'obsession, you don't love me, you're just obsessed with me.”
“No--”
“Yes it is!” malakas na sigaw ng binata. Hindi na siya nakapagpigil pa at nasigawan niya na ng malakas ang dalaga.
Bahagyang nagitla ang dalaga ng bigla itong sumigaw.
Hingal na hingal na napatitig ang binata sa kaniya na wari mo ay nagpipigil ng pasens'ya.
“Tangina! Zelle, tangina! Pagod na pagod na akong magpaliwanag sa iyo, fuck... Hindi ka naman bobo 'di ba? Bakit ba hindi mo makuha 'yung ibig kong sabihin? Bakit hindi mo maintindihan 'yung salitang 'hindi kita gusto.'”
“Dos...”
Inis man ay hinila niya ang dalaga at kaagad na iniharap sa tapat ng salamin.
“ngayon, tignan mo sarili mo... Nakikilala mo pa ba sarili mo?”
Napatitig ang dalaga sa kaniyang hitsura, at maya-maya lang ay napaiyak ito ng malakas.
“Zelle, don't waste your fuckin' time with me, 'cause there's someone out the who deserves your efforts, your love, who deserves you...”
“...”
“At hindi ako 'yon, inaamin kong gago ako, Zelle. Gago ako, look what I made you do, look what I did to you. I fuckin' hurt you, and now I'm heartlessly pushing you away.”
“Dos...”
“Please, nagmamakaawa ako, fix yourself... Kung hindi ka naawa sa sarili mo, puwes ako awang-awa na sa'yo.”
“...”
“You don't deserve any of this s**t, Zelle... Now go on, saktan mo ako, do whatever you fuckin' want as long as ikagagaan ng pakiramdam mo, alam kong hindi 'yon sasapat para maibsan 'yang sakit na pinaramdam ko sa iyo, pero gusto kong malaman mo na kahit anong gawin mo, hinding-hindi kita magagawang mahalin...”
Sunod-sunod na tumulo ang luha sa mga mata ng dalaga habang nakatitig sa kaniya, sinaktan siya ng paulit-ulit ng binata, ngunit namamangha siya sa sarili niya dahil magpahanggang sa ngayon at sa kabila ng mga sinabi nito, mahal niya pa rin ang binata.
Mapait siyang napangiti.
Fuckin' love... This fuckin' thing will make you sick, I'm so f****d up.
To be continued...
K.Y.
- Writer
