*LUCAS POV*
Nagtitinginan kami ni Bruno habang nakikita namin si Selena na nakaluhod at umiiyak sa harapan ng nakabulagtang si Val.
Hindi ko alam kung matatawa ba ako dahil sa ganitong paraan na naisip namin ni Bruno. Nakukunsensiya na nga ako dahil iyak na ng iyak si Selena. Hinihintay lang naman namin na umamin na siya kay Val.
Bigla akong siniko ni Bruno.
"Ano na?" pasimpleng bulong nito sa akin. Pinandilatan ko siya ng mga mata. Baka mamaya ay mahuli kami ni Selena. Hindi pa ito umaamin.
"Val gumising ka! Please gumising ka!" yugyog ni Selena sa katawan nito. Magaling din itong umarte si Val eh. Parang talagang patay. Natatawa tuloy ako sa kaniya. Talagang kinarir niya ang pagiging patay kunwari.
"Wag mo akong iwan Val! Bakit ngayon pa? Bakit ngayon pa kung kailan handa na akong
