“GOSH, I’m tired,” pagod na pagod kong usal at inupo ang sarili sa sofa. Nakapikit kong isinandal ang sarili sa backrest ng sofa.
“Felicity,” I called my personal assistant.
I heard footsteps approaching me. “Yes, Miss Raileigh?” Felicity asked.
Nagmulat ako ng mga mata at nakangusong tumingin sa kanya. “Anong next sa schedule ko? Please, tell me. I can go home now, right?”
Napipilitan siyang ngumiti. “Pero, Miss Raileigh. Ngayon mo po ishu-shoot ‘yong commercial para sa isang clothing brand.”
Napapadyak ako sa sahig. “God, bakit ko nga ba tinanggap ang alok na 'yan? I wanna go home now.” I groaned in annoyance.
Ngayon ay tila nagsisisi na akong pinili kong magtrabaho ulit at tumanggap ng mga projects.
Mahigit isang buwan pa lang ang lumilipas simula nang mapagpasyahan kong magtrab
