TAHIMIK lang ako habang iginigiya ni Chaos papasok sa loob ng condo niya. Bahagyang namamaga ang mga mata ko dahil sa kaiiyak sa dibdib ni Chaos kanina sa parking lot sa likod ng hospital. At hanggang ngayon ay mabigat pa rin ang dibdib ko dahil sa nangyari.
Kahit ilang beses kong sabihin na hindi ko sinasadya, na hindi ko alam ang tungkol sa allergy ni Serenity, hindi magbabago na napahamak na ang bata nang dahil sa akin.
Kung alam ko lang sana na may allergy pala si Serenity sa manga, hindi ko na sana ipinakain sa kanya ang mango grahams na ‘yon. Kung alam ko lang... at kung maibabalik ko lang ang oras, babaguhin ko ang nangyari. But that’s impossible. Hindi ko na maibabalik ang oras.
“Raileigh.”
Nabalik ako sa realidad nang marinig ko ang boses ni Chaos. Hindi ko namalayan na nasa
