CHAPTER 72
Ang simpleng halik ay hindi natapos sa simpleng halik. Unti-unti itong lumalalim — ang bawat segundo ay parang nagdadagdag ng bagong antas ng init, ng bagong antas ng pagnanais na matagal nang pinigilan ng mahabang araw, ng mga tanong, ng mga mukha na hindi dapat nakikita sa pintuan ng kanilang tahanan. Ngunit ngayon, lahat iyon ay nawala. Dahan-dahang inilapat ni Jeon ang kamay sa baywang ni Angelic — maingat, na parang tinutuklas ang isang bagay na mahalaga — at sa simpleng haplos na iyon, parang nagbago ang temperatura ng buong silid. "Jeon..." bulong ni Angelic, ang boses ay halos hindi marinig, ngunit narinig niya ito. "Hm?" mababang tugon niya, ang mga labi ay hindi pa gumagalaw mula sa pisngi ng asawa. Walang sinagot si Angelic. Hindi na kailangan. Ang mga kamay ni Jeon ay ma
- Writer
