CHAPTER 31
Mabilis lumipas ang mga oras. Ang tahimik na umaga sa Como ay napalitan ng malamig na gabi. Sa loob ng silid, tahimik na naghahanda si Jeon. Hindi engrande. Hindi flashy. Isang maayos na itim na suit. Malinis ang hiwa. Walang logo. Walang simbolo. Sa mundong papasukin niya ngayong gabi—ang presensya ang nagsasalita, hindi ang alahas. Tahimik siyang nag-ayos ng cufflinks. Sinilip ang baril—hindi para gamitin agad, kundi para masigurong handa. Paglabas niya ng silid— hindi na niya inabala si Massimo. Hindi rin niya ginising si Aleric. Hindi niya pinatawag ang mga tauhan. Kaya niya mag-isa. At kung hindi— marami siyang nakakalat na tao sa Italy na isang tawag lang ang layo. Sa hallway, nasalubong siya ng isa sa kanyang trusted men. “Boss, escort—?” “Hindi kailangan,” putol n
- Writer
