MALALIM na ang gabi.
Mula sa kinaroroonan ni Jewel, wala na siyang marinig na ingay mula sa labas. Marahil tapos na ang party. Tulog na rin siguro ang kanyang Mama at Ate Vivian.
Lagi siyang ganito, laging kasalo ang kalumbayan habang nangingilid ang luha. Araw-araw siyang lumuluha sa pait na nararanasan sa piling ng sariling pamilya.
Pati ang kanyang anak, ‘di yata’t magdurusa ring kagaya niya.
Hindi! Hindi siya papayag na angkinin ng kanyang kapatid ang anak niya. Sapat na ang pagdurusa niya. Mapapatay muna siya ng mga ito bago makuha ang anak niya.
Niloko siya ng kanyang ina. Hindi siya nagpakababa para lang sa kaligayahan ni Vivian. Sa kadahilanang hindi nito mabigyan ng anak ang mapapangasawa, ginamit siya bilang kasangkapan upang mabuntis.
Muli siyang napaluha nang maalala ang
