Tatlumpu't tatlo
Bumalikwas akong agad nang magawa kong imulat ang mga mata. Bumalik lahat sa isip ko ang nangyari bago ako tuluyang makatulog. "Cornell! Cornell! Hayop ka!" Hindi rin nagtagal ang pagsigaw ko nang biglaang bumukas ang pinto ng kwartong iyon at iniluwa si Cornell na may dalang isang tray ng pagkain. Iba na ang awra ng mukha nito ngayon. Wala na ang madilim at katakot-takot na mga mata. "Felicity. I'm really sorry. Hindi ko gustong saktan ka kanina. I. . . I was hurt, too." Ibinaba ko ang tingin. Nakatali ang mga kamay at paa ko. If he's really sorry about what happened bakit mukhang kinukulong niya ako rito? "Alisin mo 'tong mga tali, Cornell." Para bang wala itong narinig at tuloy-tuloy lang sa pag-aasikaso ng mga pagkaing nasa harapan ko. "Cornell, ano ba!" Parang wala sa sarili
- Writer
