Thirty Seven

1201 Words

Naiiyak akong lumabas ng hospital. Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman. The doctor gave me this ultrasound picture. Buntis raw ako. Isang buwan o higit na raw. Napahinto ako sa gilid ng kalsada. I looked at the traffic. Hindi ko kayang buhayin tong bata. Ni hindi ko nga kayang panindigan ang sarili ko. Sisirain ko lang ang buhay niya. Wala akong maiibigay na tatay sa kanya. Wala akong magandang buhay na maipagmamalaki. Saan kami pupulutin nitong magiging anak ko pag nagkataon? I thought about ending my life. Hindi pa naman siya nabubuo. Dugo pa lang ito. I can still stop it. Ayaw kong mabuhay siya tulad ko. Ayokong may iba pang maging tulad ko. Tama na yung ako lang. Isipin ko pa lang na ganito ang kahihinatnan ng buhay nga anak ko ay naiiyak na ako. I stepped closer to the road. Il

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD