Forty One

1370 Words

Hindi na ako nagtagal sa bahay. Umalis na ako agad ng magsimula na naman silang mag-away pagdating ni Stephanie. I went to where my real mom is. He gave me his name. The moment na makita ko ang pangalan nito ay agad akong napaluha. Umupo ako sa harap ng libingan niya. Napatakip ako ng bibig ng makita ang picture niya na nasa tabi. I... I look like her. It was real. She's really my mom. "Why am I facing these problems? Hindi mo ba ako binabantayan diyan sa langit? Pinaparusahan mo ba ako? Bakit ang lungkot ng buhay ko? Bakit umalis ka agad? Kung andito ka ba, magiging iba ang buhay ko? Masaya kaya ako?" sunod-sunod kong tanong. Mahina akong natawa. "I don't even know you. Magkamukha tayo, ikaw ang lumuwal sa akin sa mundong toh but I don't know you at all. Hindi ko alam kung paano kayo n

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD