CHAPTER 9

1249 Words
When he said that. It’s more terrifying because even if I can't, my parents pursue me to do so. Hindi ko alam kung anong nangyari when I see his parents and my parents get inside the door. It's more like chaos dahil nagpapalitan na agad sila ng masasamang tingin sa isa't isa. They discuss about us. Hindi ako makapagsalita because of them. Lalo na ang tingin nilang lahat sa aming dalawa. Nakakatakot ang bawat pag aakusa nila sa bawat pamilya namin habang kaming dalawa ay pilit na  kumakapit sa isa't isa. "Son… Come here. Uuwi na tayo." Mariing saad ni Don Terrence. "Isang anak... Halika na. Let him go." Aya ni Mom at humakbang palapit sa amin. Nanlalabo ang paningin kung sumulyap kay Theo bago kay Mom na inaabot ang braso ko. Napapasinghap na tumayo si Theo at hinila ako palayo kay Mom at hinarang ang katawan nya sa akin. "You can't dictate her what she wants Ma'am.. Hindi na po kami mga bata! Wag nyo kaming isali sa away nyo! Wala kaming kasalanan o nagawang mali!" nanginginig na sigaw nya habang niyayapos ako. Tinago ko ang mukha ko sa dibdib nya at dun umiyak. "Who the hell are you boy?! Wala kang alam. Bitawan mo ang anak ko! Bago ko basagin ang mukha mo!"  Sigaw ni Dad. "Bago mo saktan ang anak ko dadaan ka muna sa akin Reydon!" "Shut up! Wala sanang gulong ganito kung hindi nyo binanantayan ang anak nyo! Isabelli! Halika na!"  Sigaw ni Mom. "Nagsabi ang magaling na ina! Sino ba ang magaling mag landi dito?! Kaya siguro alam din ng anak dahil tinuro ng nanay nya!" Sigaw ni Mrs. Del Castillo. "Mom! Gabrienna is not like that " sigaw ni Theo. Napatigil silang lahat. Napapaiyak na kumapit ako sa damit nya at mas lalong nagtago sa dibdib nya. Umaalon ang dibdib nya  with the same as mine. Ang higpit ng kapit namin sa bawat isa. Napatili ako ng may humila sa akin palayo sa kanya. Habang napasigaw naman sya ng may humila rin sa kanya palayo. "Isabelli! " sigaw ni Dad sa likod ko habang yapos ako sa bewang. Nakita kung inaakap din si Theo ng Dad nya palayo sa akin habang pilit itong pumapalag. "f**k Dad! Gabrienna! No! No!" Sigaw ni Theo at parihas naming inaabot ang isa't isa. Parihas kaming  takot na takot. "Theo! Dad please! Theo! " napapahagulgol kung sabi. Para akung nabigyan ng pag asa ng maabot nya ang kamay ko at pilit itong kinakapitan ng husto. Nakita ko ang panginginig ng mga labi at pagtulo ng luha nya habang pilit pa rin akung pinakapitan. Napahagulgol na ko ng sobra ng kinuha ni Mom ang kamay ko at hinawi ang kamay ni Theo. Napasigaw si Theo at nagwawalang pilit habang titig na titig sa akin habang umiiyak. Hindi sya mahawakan ng Dad nya kaya tumulong si Mang Den na naiiyak na rin sa sitwasyon naming dalawa. "Gabrienna!" Sigaw nya bago ako hinila ni Dad palayo doon. "Daddy, daddy… Si Theo! Dad!" Hagulgol ko at pilit na lumilingon sa likod namin ngunit ang higpit ng hawak nya sa braso ko at kinakaladkad nya na ko ng husto. "This is going to be the last that you will see that boy! Ililipat ka namin ng Mom mo ng magtanda ka!" Sigaw ni Dad sa akin bago ako pinapasok sa  sasakyan at inayos ang seatbelt ko. Mas lalong lumakas ang iyak ko at wala na kung matandaan kundi ang mukha ni Theo. Kung paano na si Theo? Anong gagawin ko gagawin ko pagwala si Theo? "Let's go..!" Galit na sigaw ni Mom ng pumasok sa passenger seat. Napapasinghap ng malakas na tumingin ako sa labas ng sasakyan. Sa nanlalabong tingin ay nakita ko syang tumatakbo palapit sa akin. Nanginginig na pilit kung inabot ang doorknob habang nakatitig sa kanya ngunit ayaw bumukas. It's  locked. "Dad!" Umiiyak kung tawag ngunit binaliwala nya lang yun at mahigpit ang hawak sa manibela. Humawak ako sa salamin ng bintana habang pilit na tinatanaw si Theo. Basag na basag akung nakikita syang pilit na hinahabol ang sasakyan. Napahagulgol ako ng husto ng  makita ko syang nadapa. Pili syang tumayo. Hanggang sa nawala sya sa paningin ko ay di matapos tapos ang sakit. Paulit ulit. Hindi natatapos. Hindi ko alam kung kailan kami nakauwi at umalis. Wala ang bag ko dahil kinuha ni Dad sa akin. No Internet. No phone. No gadgets. Mabilisan ang alis namin na kahit ako ay hindi man lang namalayan. Wala silang sinabi sa nangyari ngunit ramdam ko ang galit nila at tampo sa bawat buwan na nagdaan because every second may bantay ako. Sa loob ng limang taong pinagkaitan ako ng karapatan, nasanay na lang ako. Everything around me is like black and Gray, hindi man kita sa personal dahil sa pagbago ko ng pananamit, makikita yun sa  lahat ng nakatago sa akin. Pati damdamin ko purong ganun lang. "Hindi ka ba masaya?" Napaangat ang tingin ko sa bodyguard kung si Rey. Kinakarga nya ang gamit ko sa likod ng sasakyan. This is his last day being bodyguard to me. "Ok lang.." Sagot ko. Inayos ko ang itim kung palda at puting off shoulder. "Pinayagan ka na ng Dad at Mom mo na gumamit ng gadgets at socila media. Uuwi ka na rin sa San Alfonso... Dati pa yun yung palaging hinaing mo?" Takang tanong nya. Reymon Malanday is two years older than me. Naging bodyguard ko sya dahil kilala ni Mom ang nanay  nya at kailangan nya ng matrikula sa pag aaral. Sya rin kasi ang taga report ng nangyayari sa akin sa loob ng school at kung saan ako nagpupunta. Taga San Lorenzo din sila. "We are bankrupted Rey.. Kung hindi sila nagbabawas ng gastustusin baka di ako babalik sa San Alfonso" Sumandal ako sa gilid ng sasakyan. Tumabi sya sa akin. "So kaya di na kita mababantayan?" Ngiti nyang sabi. Natawa ako at tumango. "Don't worry susunod ako dun sa pasukan... I'm just gonna kneel infront of her with ring." Masaya nyang sabi. Napatigil ako sa sinabi nya. "Well.. Good luck with that but why? Isasama mo si Ate Pepper?" Maang kung tanong. Pepper is his girlfriend for 3 years now. Ngumisi sya at tumango. "Yeah.." Masaya nyang sabi. Ngumiti ako ng matamis. "Congrats.. Kuya Rey" Tudyo ko sa huli. Natawa sya.. "Dapat palagi mo na kung tatawagin na ganun. Feeling ko niririspito mo ko ng husto.." Tawa nya sa akin. Ngumiti lang ako at tumingin sa harap. Kahit anong gawin ko hindi pa rin mawawala ang pangamba sa akin. Matagal mula ng huli ko tong  naramdaman na sa huli pala uuwi din akung luhaan. Weeks past, months passing by again but still seeing him near yet so far away with someone else. I didn't expect him to be like this. Nakita ko syang naka upo sa bleachers ng soccer field with his friends. Kasama si Leroy. May kaakbay syang babae na alam kung girlfriend nya. Maganda, halatang mayaman. Ngunit hindi yun  ang mas mahalaga sa nakikita ko. Natuon ang pansin ko sa napabinda nyang kamay at pasa nya sa  kabilang pisngi. Balitang balita sa buong campus ang ramble ng mga taga Architecture at Business ad.  Kahapon. Bagsak ang balikat kung inayos ang salamin ko at naglakad na uulit palayo sa kanila. Matagal ko ng gustong magpakita kahit nung unang balik ko pa ngunit ang pagdagsa ng bawat balita ay nakadagdag ng sobrang takot sa akin at hinayaan na lang ang tadhana na pagtagpuin kaming dalawa.  
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD