CHAPTER 17

1785 Words
Nahinto ang pagbungkal ko ng lupa ng makita ko ang sasakyan ni Tiyo na paparating. Agad kung binitawan ang hawak ko at mabilis na sinalubong sila Lola Adele. "Lola...!" Tili kung sigaw. Natatawang sinalubong nya ko habang nakasunod si Tiyo sa kanya. Mabilis ko syang inakap na sinuklian nya. Mabilis lumipas ang higit na limang linggo buhat ng may mangyaring masama sa akin. Hindi kinaya ng buong katawan ko ang lahat at pati ang puso at utak ko ang nangyari kaya pinadala muna ko sa malayong lugar para makapagpagamot at malinawang muli. Bawat araw kasi ng nasa San El Difonso ako ay naaalala ko ang lahat kahit na sabihing hindi na yun nangyayari. I'm being paranoid and  seeking to hide. Na trauma ako ng husto at naging iba ang ugali ko so Lola Adele decided to take me to a place that's new to me. Nag under go din ako ng therapy for treating my psychological trauma. Di na ako nakapag paalam sa lahat at tinago nila ko ng husto kahit sa magulang ko. And now I'm finally free from it dahil na over come ko ang takot ko because God will always be with me. Always. "Ready ka na ba apo? Nung isang araw lang tayo hindi nagkita.." Ngiting saad ni Lola. Magiliw akung ngumiti sa kanya. "Kahit na po. Miss ko pa rin kayo.. Maliligo lang ho ako. Aalis na po talaga tayo?" "Bakit? Ayaw mo pang umuwi anak?" Salubong ni Tiyo. Napapangusong humalik ako sa pisngi nya. "Tiyo naman, Syempre gusto.. Baka kasi madelay na naman eh." Dapat kasi nung isang araw pa pero malakas ang ulan nun kaya di sila nakarating. "Kohhh baka namimiss mo lang si Theo kaya ka excited umuwi.." Tukso ni Lola. "Lola talaga.." sabi ko na lang at tumakbo na palayo sa kanilang dalawa papasok sa Mansion. Narinig ko na lang na natawa silang dalawa. This is Lola's property. Pamana ng late husband nya. Si Lolo. Di nga lang gustong tirhan dahil memories hurts sometimes ika nga nya. Kaya nakatira sila sa Son Eldifonso na dalawang baryo ang layo dito. Ang bayan ni Lola. Pagkaayos ko ay agad na kaming umalis at bumyahe pabalik. Tahimik lamang ako buong oras. Naramdaman ko ang tingin ni Lola kaya nginitian ko sya para may assurance na ok na ko. Malapit na kami ng makita ko ang familiar na burol. Napatuwid ako ng upo. Napapangiting nagpababa ako kila Tiyo sa tapat nun. Ayaw pa sana nila pero giniit ko uuwi rin ako ng maaga. Wala silang nagawa kundi pagbigyan ako.. Nagpaalam ako sa kanila at napapangiting umakyat ako sa burol. Huminga ako ng malalim ng makita ko ang familiar na ganda ng tanawin. Ilang oras na lang at palubog na ang araw. Pinagpasyahan kung umupo sa lilim ng puno. Nilabas ko ang notebook ko at nagsulat. Sa loob ng limang linggo ay ito lang ang pinagkaabalahan ko. Ang magsulat ng tungkol sa kanya. Ang mag isip ng mga bagay na magiging hangganan ng lahat at magiging pabor sa buong pamilya naming dalawa. Hindi man kami ang para sa isa't isa, tumanda man kaming hindi magkasama, alam kung sya lang ang mamahalin ko ng ganito ng paulit ulit. Kahit magmahal man ako ng hindi sya.  Napatigil ako ng tumunog ang phone ko. I sigh and stop thinking. I open the messages. Nangilid ang luha ko ng makita ang familiar na number ni Mrs. Del Castillo. Sinalo ng tuhod ko ang mga luha ko habang tinago ko ang mukha ko sa pagitan nito habang akap. Natuluan ng luha ang notebook ngunit wala akung pakialam. Ilang minuto akung tahimik na umiyak bago nanginginig na denial na ang number nya. Huminga ako ng malalim at pinahid ang natitirang luha. Tumikhim ako ng ilang beses para maayos ang boses. Ilang beses akung tumawag hanggang sa may sumagot nito. Halatang kagigising lang nya ngunit mainit na ang ulo. "f**k you Leroy! f*****g headache! What?! I'm sleeping!" Gigil nyang sigaw at parang masisira na ang phone nya sa gigil nito. Napapikit ako at napahawak sa tapat ng puso na sobrang bilis na ng t***k. Ngayon ko na lang sya nakausap mag mula ng sa hospital. Huli ko syang nakitang nilalayo sa akin. "What?! Are you f*****g tripping me again?! Your Dead I swear_" "Theodore.." Marahan kung agaw sa sasabihin nya. Natahimik sa kabilang linya. I sigh. "I-I'm back" namamaos kung sabi. Nabigla ako ng biglang may nahulog at kalampag ng malaking bagay. Hanggang sa narinig ko ang malalim nyang hininga at parang tuliro. Mukhang nakahiga pa rin sya. "I-I fell.. I fall.. f**k. Gabrienna? Hello? Is it dead? Gabrienna!" Natataranta nyang sabi at mukhang chenicheck kung nasa kabila pa ko. Napangiti na lamang ako. "Don't shout... Hindi ako bingi." May langhap na inis kung sabi. Natahimik sa kabilang linya. Namayani ang katahimikan sa amin hanggang sa humiga ako sa damuhan at tiningnan ang mga dahon ng puno. Ang gandang pagmasdan ang liwanag na sumisingit sa pagitan ng mga dahon at sanga. "Salamat... Theo." Basag ko. Di sya nagsalita. Nag init ulit ang mga mata ko ngunit di ko na hinayaang may umalpas pang luha. "Salamat kasi... Andyan ka pa rin kahit na ang sabi ko layuan muna ko. Salamat kasi.. Kahit na iniwan kita hindi mo pa rin ako nakalimutan. Salamat kasi ikaw yung taong nagbigay kahulugan sa kung ano ako ngayon. Salamat kasi kahit anong pilit kung bitaw sayo ikaw pa rin ang kumakapit ng husto. S-Salamat kasi.. Ikaw ang una't huling lalaking papangarapin kung maging akin kahit hindi pwede.. At M-Maraming salamat Theodore_" "Asan ka?" Nanginginig nyang tanong. Para syang nagmamadali at rinig ko ang bigat ng mga paa nya. "kasi.. M-Mamahalin pa rin kita kahit hindi man kita makita o makausap... Mamahalin kita kahit hindi maging maayos ang lahat.. Mamahalin kita kahit ang daming mali o kulang sayo. Kahit ang lahat ay gusto ang yaman mo. Mamahalin kita sa lahat ng bagay na negatibo... A-At Mahal na mahal kita kasi ikaw si Theo." Nagcrack ang boses ko sa huli. Ilang beses akung kumurap at umupo na. Hindi ko na sya hinintay magsalita at in end na ang tawag. Ilang beses akung bumuntong hininga at nangilid ang luha. Nasa tatlompong minuto ata akung inayos ang paghinga ko at ang sistema ng pakiramdam ko bago nagligpit ng gamit. Sinukbit ko ang bag ko at inayos ang buhok dahil tumatakip na ito sa buong mukha ko. Wala pa naman akung pantali. Napapapikit ang isa kung mata dahil sa paghampas ng buhok ko. Ang mahaba kung palda ay tinatangay na hangin kaya marahan ang paglakad ko. Sinuklay ko ang buhok ko gamit ang mga kamay at kinuha ko ito ng isang kamay ko para maipon sa kabilang side habang naglalakad. Nasa pababa palang ako na bahahi ng matigilan ako ng makita ko ang isang BMW na mabilis na pumarada sa gilid ng burol at agad na bumaba ang sakay nito. Napabitaw ako sa buhok ko at napaatras ng isang hakbang ng makita ko ang itim na itim nyang mga mata na nakatutok agad sa akin habang sigurado ang lakad paakyat. Napahawak ako sa bag ko ng mahigpit lalo na ng makita ang tiim nyang mga bagang at ang taas baba nyang malapad na dibdib. Nanlalaki ang mata kung mabilis na naghanap ng ibang daraanan. Kinabahan ako ng husto ng tinakbo nya ang pagitan naming dalawa kaya hindi ko mapigilang tumakbo palayo sa kanya. Napatili ako ng malakas ng ilang hakbang pa lang ang nagagawa ko ay may malakas ng mga braso ang umakap sa bewang ko. Rinig ko ang mura nya at pagbuga ng malakas na hangin na parang tinadyakan sya ng malakas sa dibdib. Umangat ako sa ere at mukhang dadalhin nya ko kung saan. Pinalo ko ang mga braso nya habang natatawa. "Theo.. Nakikiliti ako." Tawa ko habang pumapalag sa paghawak nya sa akin. "Who cares?! You will not leave me again!" Gigil nyang sigaw habang dala dala ako. Rinig na rinig ang boses nya. Nag eco pa sa buong burol. "Who said I will?" Taka kung agaw na nakapag pahinto sa kanya. Napatigil sya kaya pilit ko syang nilingon. Ngumiti ako sa kanya ng makita ko ang naguguluhan nyang mukha. "Sino bang may sabing iiwan kita?" Nakalabi kung tanong. Hindi na mahigpit ang yakap nya kaya mabilis akung nakawala at humarap sa kanya. Natulala sya sa akin at parang may pinuproseso sa utak. Inipit ko ang buhok kung tumatabing sa mukha ko. Nilagay ko ito sa likod ng tinga ko. "P-Pero yung sinabi kanina?" Natitigilan nyang saad. "Di ko ba dapat sabihin yun?" May mapanukso kung tanong. Naging seryoso ang mukha nya at tinitigan ako ng matagal. Ngumiti ako sa kanya at umiwas ng tingin. "Nagpasalamat lang ako. Big deal ba yun. Uuwi na ko" pagtataboy ko sa kanya at lumampas sa kanya. "Are you playing with me?! Gabrienna!" Napatigil ako ng marinig ang paos at nanginginig nyang sigaw. Napapakunot noong pinigilan kung tumulo ang luha ko at malungkot na ngumiti. "Tang'na kung paglalaruan mo ko ng ganito bakit ka pa bumalik?! Ilang beses mo bang ipapadaramdam sa akin na hindi ako mahalaga? Na wala lang ako sa yo! Ilang beses ko bang sasabihin! Wala lang ba ko sa yo?!" Gigil nyang sigaw sa nangingig na boses. Marahan ko syang nilingon. Bagsak na bagsak ang balikat nya at taas baba ang dibdib habang pinupunasan ang takas na luha gamit ang likod ng kamay nya. Pulang pula ang mata nya at tinga't leeg. Mabilis nyang tinakpan ang mata nya ng pulsuhan nya at sa nanginginig na labi ay tumalikod sya. I heard him cussed under his rough breathe. Umaalon ang balikat nya sa paghabol ng hininga. Binitiwan ko ang bag ko at marahang lumapit sa likod nya. I felt him tense when I encircle my arms in his turso.  Intertwine my hards and hug him tight while pressing my face on his back. Inhaling his addictive scent. Kahit nakapikit ay walang tigil sa paglabas ang luha ko. Alam kung nababasa ko ang likod nya at ramdam nya yun ngunit ito lang, ganito lang ok na ko kahit ang sakit sakit. Ilang sandali ang katahimikan sa amin hanggang sa hinawakan nya ang kamay ko at lilingon sana ng mas lalo akung kumapit sa kanya at suminghap ng malakas. "Wag k-kang lilingon." Basag na basag kung boses na saad. Mas tinago ko ang mukha ko sa likod nya. Umalon ang balikat ko at bumuga ng hangin. "G-Gabrienna..." "I'm s-still weak.. I-I'm sorry." garalgal kung saad. Pilit nyang lumingon ngunit umiling lang ako. "Let me see you.." May pagsamo sa boses nya at mahigpit ang hawak sa kamay kung nakapulupot sa kanya. I close my eyes and pray, that dear God, pwede bang ipaubaya mo na sa akin to? Please?
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD