*Joanna's POV*
Next morning, I woke up with a huge smile on my face. I don't even know why. Or maybe I'm just denying it again.
"Joanna? Ang ganda yata ng gising mo at ganyan kalapad ng ngiti mo," bungad sakin ni tita Josephine na nginitian ko lang.
"Tita?" Pagtawag ko sa kanya matapos ng sandaling katahimikan.
"Hmm?" Sagot niya sakin.
"Kamusta na po si James? Gising na po ba siya?" Tanong ko sa kanya.
"Hindi pa pero ang sabi ng doktor, hindi na rin naman magtatagal at magigising na siya, kailangan lang talaga niya ng pahinga at oras para kusang maghilom ang sugat niya," sagot niya sakin na tinanguan ko.
"Pupuntahan ko na po muna siya doon," sabi ko sa kanya at ngumiti lang siya sakin at tumungo na nga ako sa kwartong pinagpapahingaan ni James.
Nang nasa may pintuan na ako at bubuk
