Magdamag na umiyak si Ning sa kanyang kwarto. Bawat hikbi niya ay humahalo sa tunog ng ulan sa labas. Pero sa tuwing maaalala niya ang mukha ni Raxon kanina—ang galit sa mga mata nito at ang salitang incompetent—mas lalong bumibigat ang kanyang loob.
"Tama na, Ning. 'Wag ka nang assuming," bulong niya sa sarili habang humihikbi. "Kahit triplehin pa ang sweldo mo, kung bawat araw naman ay pakiramdam mo isa kang malaking kamalasan... hindi rin ito ang buhay para sa'yo."
Dahan-dahan siyang bumangon at kinuha ang kanyang lumang backpack. Isang bag lang ang dala niya noong lumuwas siya mula Samar, at isang bag lang din ang balak niyang bitbitin palabas.
Binuksan niya ang cabinet. Nandoon ang navy blue gown na isinuot niya sa isaw date. Nandoon ang mga mamahaling sapatos na binili ni Rax para
