My heart jumped into my throat upon hearing Calvin’s confession.
“We... we can't do this,” I managed to breath out while my voice trembling.
Tumingin siya sa mga mata ko. Hindi nagpapatinag ang kaniyang mga tingin at puno iyon ng matinding intensidad. Ang nag-aapoy na abuhing tuldok sa loob ng kaniyang mga mata ay tila buhangin sa dagat na nangingintab sa ilalim ng sikat ng araw.
“No one can stop us,” he whispered, his words hanging in the air like a seductive challenge.
“Calvin!” Tinangka kong lumayo mula sa kaniya subalit hinapit niya lamang ako sa baywang saka ipinalapit ng husto sa maskulado niyang katawan.
Parang tinatambol ang dibdib ko sa lakas ng dagundong ng puso ko dulot ng matinding emosyon.
Walang anumang salitang kinabig niya ako sa batok at saka siniil ng halik. Halik
