Araw-araw kong binibisita ang baby ko, kahit hindi ko siya malapitan ay okay na sa akin ang makita ko siya mula sa malayo. Habang tinigingnan ko ang anak ko ay awang-awa ako. Masyado pa siyang bata para pagdaanan niya iyan. Hindi pa siya dapat lumabas pero maaga siyang lumabas.
Sa bawat araw na lumilipas ay lagi rin nasa tabi ko si Andro. Lagi niya rin akong sinasamahan kapag gusto kong pumunta sa baby namin. Kapag wala naman siya ay kay Mari ako nagpapasama. Ngayon ay si Mari ang kasama ko. Nakaupo siya sa hindi kalayuan na bench. Kanina pa kasi akong nandito, nakatingin lang sa baby ko na nasa loob nang incubator.
"Madam, balik na po muna tayo sa kuwarto mo, kailangan mo na po kumain, mamaya balik na lang tayo," sabi sa akin ni Mari nang makalapit siya sa akin. Hindi ko naman inalis
