Jonga's POV:
Napapikit na lamang ako at hinintay ang pagtama ng bala ngunit walang tumama sa akin. Pagmulat kong muli ay roon na nanginig ang buong katawan ko sa galit at lungkot.
"Tumakas na tayo! Iyan ang nababagay sa inyo!" sigaw ni Frabulah.
Hindi ko magawang magtaas ng tingin at nakatitig lamang sa duguang katawan ng ina ko. Iniligtas niya ako. Nakangiti lamang siya sa akin habang hawak ang tiyan niyang natamaan ng bala. Kaagad ko namang pinunit ng laylayan ng t-shirt ko at itinapat sa may tama ng bala niyang sugat para mahupa kahit papaano ang pagdurugo.
"Kumapit ho kayo. Bakit niyo kasi ginawa iyon!?" lumuluha kong sigaw.
"Umalis n-na kayo. P-Please, i-ligtas niyo ang sarili n-niyo at ang b-buong mundo. K-Kuhanin mo ito at ihajack ang s-system nila. Salamat anak, mag-iingat
