MARSHALL's POV
Maaga kaming gumising ni Fiolee at nag try akong magluto para saming dalawa, first time ko ‘tong gagawin feeling ko tuloy asawa niya ko na handang ipagluto siya, tama ba ‘tong iniisip ko? Kalalaki kong tao eh mukhang mas kinikilig pa ko sa kaniya.
Hindi ko masisisi ang sarili ko dahil pakiramdam ko asawa ko na talaga siya, sana habang buhay kami magkasama ni Fiolee at syempre kasama ang magiging mga anak namin hihihi.
“Marshall mukha kang manyakis.” nabulunan ako sa sinabi niya, kaya napatingin ako sa kaniya na mukhang nauuta na sa luto ko.
“Bakit naman ha? Napaka mo kamo, at isa pa ayaw mo ba n’yan?” Umiling siya.
“Hindi ah masarap nga eh hehe.” halata naman sa mukha niyang nadidiri siya sa lasa, hindi ko siya masisisi kakasimula ko lang pag aralan ‘tong pagluluto at s
