MARSHALL's POV
“One hundred two.” saka ko tinuro ‘yung matandang dumaan.
“One hundred three,” sabi naman ni Prince habang nakatingin doon sa kasunod nung matanda maglakad.
Napakaboring nag mga nangyayari sa’min dito ng mistisong prinsepeng ‘to. Inaya niya kami ni Fiolee gumala pero hindi pwede si Fiolee dahil birthday ni papa niya at umuwi ang tito niya, so dapat pag seselosin ko siya dahil sabi ko mang bababae ako kaso ito nga. Walang Fiolee na nag te-text or nag-seselos sa’kin.
“Dude one hundred four.” binatukan ko si Prince.
“Ano ba talaga ito lang ba gagawin na’tin dito? Magbibilang ng mga taong na daan? Putik naman Prince ang boring mo talaga.” tumingin siya sa’kin ng masama at ngumisI.
“Gusto mo mag enjoy?” Nag buntong hininga ako.
“Hindi gusto ko nang umuwi.” ako naman ang bi
