Standing right in front of the Cervantes residence for a couple of minutes now. I began cursing Khalil Federico Cervantes on my head for not having a social media account where I can message him to say that I am here. Mamaya nga hihingiin ko na ang number niya para hindi ganito ka-hassle.
Hawak ang strap ng panibagong school bag. Tinalikuran ko ang gate nila. Gustong-gusto ko mang pindutin ang door bell at bulabugin sila ay nahihiya naman ako. Ang tanging choice na mayroon na lang ako ay hintayin siyang lumabas ng bahay nila para sa pagpasok.
"Somi?" saad ng punong-puno na enerhiyang boses ni Mrs. Cervantes. Wearing an awkward smile as if she caught me doing some weird thing, I turned to her.
Tuluyan nang binuksan ni Mrs. Cervantes ang gate, sa kamay nito ay ang kulay itim na g
