Habang ginagala ko ang mga mata sa iba't ibang van na nag-iipon ng pasehero bago umalis ng terminal. Parang gusto ko na lang umiyak at magpaggulong-gulong dito. Masiyado akong nakapante na palagi kaming magsasabay ni Khalil papasok at pauwi kaya naman hindi ko na inalam pa kung ano ba ang tamang ruta ng van ang aking sasakyan galing ng P.SA pauwi.
Tumingala ako at marahang pumadyak.
"Manang!" my voice cracked. I sniffed and hold on my vest tightly. Alam kong mukha akong tanga sa mga oras na 'to. Ilang mga mata na rin ang nahuli kong nakatingin sa 'kin ngunit 'di ko na lang pinagtuonan ng pansin.
If I were at their shoes. I'd laugh too. Mukha naman kasi talaga akong siraulo dahil sa pag-iyak kong 'to habang kinakausap ko si Manang.
"Solar? B-Bakit? May nangyari ba? Nas
