The Crown Prince (Reino de Filipinas Series)

Chapter 16

GEN'S POV

"THE CAR will be waiting for you at the East Wing. Be there in 30," tinig ni V ang narinig ko mula sa kabilang line.

There's no preamble or whatsoever. I doubt if V ever know the word hello. Ibubuka ko pa lang ang bibig ko nawala na ito sa kabilang linya.

Nagpakawala 'ko ng malalim na buntong-hininga saka isinilid sa bag ang cellphone. I've been working for the crown prince for two weeks dapat sanay na 'ko rito at kay Jaques pero mukhang matagal pa mangyayari 'yon.

Kinuha ko ang suit case at ang aking Givenchy Nightingle inspired bag, salamat sa Divi at sa namana 'kong talent kay mama sa pagtawad, I looked expensive. Nang masiguradong wala na 'kong naiwan ay lumabas na ko para puntahan sila V sa East Wing.

Ngayon ang alis namin papuntang Catbalogan Samar para royal state visit ng crown prince sa Visayas. Kasabay noon ay ang paghatid ni Kamahalan sa dalawang pasaway na prinsipe sa probinsiya para bigyan ng leksyon.

After the scandal, the King instructed Prince Liam to discipline the two. Kaya heto kami ngayon, leaving on a jet plane ang peg. Royalty or not, walang sinasanto ang hari at si Prince Liam, all wrong deeds are to be punished accordingly. Both Prince Lazlo and Prince Lachlan were to stay at the said province for a whole month doing volunteer work in different organizations especially the State University of Catbalogan.

Naabutan ko sa parking si V at ang black Lincoln Navigator na isa sa mga service car ng Royal Family.Tinulungan ako nitong ilagay ang gamit ko sa likod at umalis na kami papunta sa private airport ng Royal Family. Thirty minutes after nasa parking lot na kami ng pribadong airport nila Kamahalan.

"Gen, take this with you.Naiwan ni V," ani CJ ang driver namin, sabay abot sa akin ng isang 'di kalakihang paper bag.

Kumunot ang noo ko habang sinisilip ang lamang ng paper bag.

"Kasama yan sa mga gift ng Crown Prince sa mga Enciñas," dadag nito bago tumalikod at nag paalam na kay V.

"Oh!"

Bitbit ang mga bags, I decided to get a coffee first while V and the other guys do their thing. I heard them talking about a security sweep or whatever the hell it is.

I decided to get a coffee on one of the vendo machines scattered around the hangar.Habang hinihintay na mapuno ang cup ng kape ay ni-review ko muli ang schedule ni Prince Liam for the next four days sakto namang tumunog ang cellphone ko.

Agad kong kinuha iyon at inipit sa kanang tenga ko habang ang mga kamay ko'y busy sa pag scroll ng iPad na hawak ko. Multi tasking at it's finest, I know. Every ladies can relate.

"Hello. Whos's this?" bati ko. 'Di na ko nag abalang i-check kung sino ang tumawag at kung personal o work phone ang nakuha ko.

"Genessia."

Husky voice greeted me on the other line.Natigilan ako ng mga 1010 milliseconds bago nag start na tumalon-talon ang puso kong baliw na baliw kay Kamahalan. Lord, akala ko po na kay Jollibee ang saya, na kay Prince Liam pala.

"Genessia, are you there?"

"G-good morning,Your Highness," hindi ako magkandugaga sa pagbati rito. Nag bow pa ko kahit wala naman ito sa harapan ko.

Narinig kong mahinang napaungol ito sa kabilang linya. And it took every control I have para 'di ko iyon suklian nang isang nakabibinging tili. Bakit? It's sexy as hell!

"You bowed, didn't you?" It's more of a statement than a question.

Nagulat ako kung paano niya nalaman ang bagay na 'yon. May access ba siya sa CCTV dito sa airport? Nilingon ko tuloy ang paligid ko.

"Agh, never mind. Where are you?"

"At the airport's tarmac, Kamahalan," sagot ko habang kinukuha ang kape.

"Hmm..I'll let it pass but it's airport apron Genessia, not tarmac. Almost there."

Poof. Just like that, he dropped the call. Naiwan akong iniisip ang sinabi ng prinsipe.

Did he just correct me about the 'tarmac' thingy?

Nailing na lang ako.

Prince Liam's IQ is 150 making him an almost genius kaya 'di nakakapagtaka na he's a logophile. The man is more alert and excited with synonyms, antonyms, and homonyms like he's the offspring of Merriam Webster and Oxford. I even heard his cousin say that a unique word or puzzle will give him a boner than a drop-dead gorgeous woman.

Lumakad ako palapit sa private jet ng crown prince, kulang na lang damputin ko ang sarili kong panga nang mabungaran ang napakagarang eroplano. Its a midsize sleek jet with the Royal Family's coat of arms at its tail. I blinked, whistling on my mind while gathering my wits and my words.

Damn, the crown prince is loaded.

Sa paanan ng plane ilang metro mula sa kinatatayuan ko, may nakalatag na red carpet at humito iyon sa maliit na hagdang yari sa bakal paakyat ng plane. Habang sa magkabilang side ng hagdan ay nakapila ang mga unipormadong royal guards at secret service na tila mga estatwa.

According to V, isa ito sa limang private jets ng Royal Family.Yes, you heard me right. Lima. Base pa sa nalaman ko, iba-iba ang sizes ng mga ito depende sa destination.

Since malapit lang ang Catbalogan, ang bagong-bagong Gulfstream G500 ang gamit namin papunta sa Region 8. With the price of 44 million US Dollar this bird can fly non-stop between Manila and Vizayas or Mindanao Manila. And I'm about to experience it and I can't contain my excitement, never in my wildest dream na naisip kong makakasakay ako sa isang luxurious private jet.

I love my job.

Speaking of job. Naalaa kong kailangan momg kumuha ng mga pictures for documentations and the PR department.

I excitedly fished the phone from my bag, the one that was provided by my boss. It's an iPhone 13 promax and yes its a business phone. Nahiya naman ang personal phone kong iphone 6s na kakarag-karag. But I need the extra phone to do my jobs properly. Hawak ko rin kasi ang IG bukod sa sss page at Twitter accounts ni Kamahalan.

I took several photos of the beauty in front of me. When I say several, what I mean is twenty or thirty shots give or take. Golden rule di ba? Madaming shots madaming options tapos isa lang ang ipo-post. Great.

Kahit hirap dahil may dala 'kong kape sa kaliwa, may paper bag sa kaliwa at kipkip ko sa kili-kili ko ang ipad, idagdag pa natin ang may kabigatan kong shoulder bag– sige pa rin ako sa pagkuha gamit ang kanang kamay. Mukha kong babaeng octopus sa dami ng hawak ko pero kiber. Medyo lumuhod pa nga 'ko para maka anggulo,kiber kung naka 2 inches heels ako di naman nila ko masisilipan since I'm wearing a black suit today.

"I don't know if I'm going to commend you for having such talent or to smack your sexy ass for being stupid."

I shrieked and my ass landed on the hard cement luckily hindi ko nabitawan ang phone.

"Geez!"Akma akong tatayo nang may isang matinpunong kamay ang humawak sa magkabilang braso ko't hinila ako patayo.

My eyes shut on their own accord upon inhaling his masculine scent with a dash of citrus and musk.

"Mierda. Are you okay? V!" Galit na tawag nito kay V habang ako'y tila namamalikmatang nakatitig sa gwapong mukha ng amo.

He's so fresh. Iyong tipong parang bagong hangong tinapay mula sa oven. Mainit-init, umuusok.

"Malinamnam."

"What are you saying? Lumipat na ba ang pwesto ng utak mo sa pang upo mo?"

"H-ho? Sorry, Your Highness. I mean... maligamgam. Itong kape ko ho, maligamgam na," nakangising palusot ko.

Tinaasan ako nito ng kilay pero hindi umimik. The perks of having an almost Einstein boss is that he seldom gets my jokes. Or stupidity. Thank God!

"Let me."

Bago pa ko makasagot ay nakita ko ng kinuha sa kin ng gwapong skin head na royal guard ang kape,paper bag at iPad ko.

"G-good morning, Your Highness," bati ko ng makabawi. " I was just taking some snaps para may mai-send ako sa PR later."

"You can do that without compromising your safety, Genessia. Or dropping your things first before taking some photos. Goodness. You're a lady, not some octopus," seryosong sagot nito at umiling.

I smiled at him.

"Talent po naming mga babae 'yun,Kamahalan," I smile sheepishly.

He just chuckled at my lame comment. Lumakad na ito papunta sa plane kasunod si Jaques.Sumunod din ako pero lumapit muna ko kay V, tangkang kunin ang gamit ko pero iling lang ang naging sagot nito sabay abot ng kape.

"Fine," annoyed, I turned my back and went straight to the expensive means of transportation I will have the opportunity to ride on to.

Magarang cabin ang bumungad sa 'kin at sumakit na naman ang baba ko. Ilang beses ba kasing mahuhulog ang panga ko today?

The whole aircraft spells wealth in bold letters dripping with extravagance fit for a royal. I was practically drooling as I drink in the spacious cabin with a cozy armchair that was fine to the touch. But what really took my breath away is the espresso machine on the far right. Dang! It’s every caffeine lover’s dream.

Okay Gen, time to fly like a Royal.

"Sit here Gen," tawag ni Jaques sa atensiyon ko sabay turo sa upuang nasa may bandang likuran nito. Nasa pangatlong row iyon at mas malapit sa cockpit.

Agad kong tinahak ang direksiyong iyon at tahimik na naupo. Napansin kong sa kaliwa ko ay tahimik na nakapwesto ang isang royal guards na alam ko'y shadow ni Prince Lachlan. All in all, walo kaming sakay ng jet dahil nauna na ang ibang mga security details ng Crown Prince kagab pa. Hindi rin namin kasabay si Prince Lazlo, it’s a protocol for the family. Bawal magsabay sa paglipad ang magkasunod sa trono.

"Are you comfortable with all the testosterones surrounding you?" Puno ng pagka-aliw ang malamig at bararinong boses na iyon. Napatigil ako sa ginagawang pag re-review ng emails sa iPad at nilingon ang pinanggalingan niyon.

Dark brown mischievous eyes stared back at me. Kumurap ako. Is he for real? Nakalugay ang itim at medyo alon-alon niyang buhok na umabot lang sa balikat, parang nilalaro noon at kinikiliti ang batok ng gwapong binatang nasa tapat ko. Nakangisi ito at mukhang nahalata ‘ata na na-starstruck ako sa kanya.

He's unapologetically handsome and walking trouble if I may add. I cleared my throat to shoo away the haze brought by this man.

"Good morning, Your Highness,” I greeted him assertively when my brain was fully functioning. ‘Di ko namalayan na umakyat na pala ito sa loob ng eroplano.

Unlike the other princes, masyadong maloko ang prinsipeng kaharap ko. Royalty with a pinch of playfulness and a total hunk, yes he exists. His name’s Prince Lachlan. The problem here ladies is that ang paboritong laruin niya’y mga girls. He’s not the royal fuckboy for nothing.

"No need for plesantries. Sit down," bale walang sabi nito sabay wasiwas ng kamay sa ere. Umayos ito ng upo paharap sa ‘kin para lang titigan ako. Halos ‘di ito kumurap kaya hindi ko tuloy alam kung saan ko ibabaling ang tingin. I decided to grab my coffee na ‘sing lamig ng bangkay.

Asan ba ang lalakeng nakaupo sa tapat ko kanina?

"What's your name?"

I swallowed the ball of anxiety on my throat.

"G-gen, Your Highness.”

I was shocked when a deep rumbling voice echoed around the aircraft.

"Just Gen? Ang swerte mo naman. Ako I have three names, officially. Hindi pa kasama ‘yong mga pinagbibigay nila abuelo sa ‘kin. Imagine how hard it was noong nasa primary school ako at pinasusulat nila sa ‘kin ang buong panaglan ko. Then here you are…just Gen," palatak nito na ikinatawa ko nang marahan.

Now I know why this prince is the ladies fave.Bukod sa gwapo ay magaling din itong magsalita, now I can't blame the female population for throwing themselves to this drool worthy prince kahit isa siyang lumalakad na red flag. Maging ako siguro handang maging toro para sa kanya.

"I heard that the King has eight or nine names. Swerte pa rin po kayo Prince Lachlan,” nakangiting sagot ko sa kanya.

He ran his fingers through her long mass of mane.

"Hmm..sabagay. But enough of me. IG?"

Napanganga ko sa biglang pagbabago nito ng topic. Ilang saglit akong nakatitig lang sa kanya bago ko niyuko ang cellphone nitong naghihintay sa harapan ko.

What? IG as in i********:?

"Lachlan, eso basta!"

We both snapped on our right upon hearing that thunderous voice. Nagbabagang mga mata ni Prince Liam ang nakita ko. Mabilis kong binawi ang tingin, kulang na lang ilubbog ko ang katawan sa kinuupuan.

“Perdon, Su Alteza,” Prince Lachlan raised both of his hands, he smile sheepishly to the crown prince without even sparing a glance to my direction. " Keep your cool, hermano. Heto babalik na ‘ko sa pwesto ko, balik mo na pangil mo,” malokong dagdag nito bago tumayo pero lumingon muna s’ya sa ‘kin at kumindat.

Agad nag-init ang pisngi ko sa ginawa ng nakababatang prinsipe. Wala sa loob na napayuko ako’t sinapo ang magkabilang pisngi. Ba't ba trip ako ng prinsipeng ‘yon? Eh, ang bata-bata pa kaya niya para ko na siyang kapatid. I shook my head with the impossible idea. Ako na rin ang sumagot sa tanong ko. Siyempre ako lang ang babae sa entourage ng pinsan niya kaya wala siyang ibang mapag libangan.

"Tell the pilot to fly this goddamn thing!" Galit pa ring boses ni Prince Liam ang narinig ko.Malamang si Jaques ang kausap nito.

"You're pms-ing, Your Highness,” nakakalokong asar rito ng pinsan na ikinangiti ko.

"Shut up or I swear to God, ihuhulog kita mamaya when we're at 20,000 feet!"

Rinig ko mula sa pwesto ko ang malakas na tawa ni Prince Lachlan. Habang si Prince Liam ay napaungol lang sa sobrang inis. Ba't ba badtrip ang crown prince? Kanina naman ay mukhang maganda ang gising nito.

Akma ‘kong kukunin ang iPad nang maramdamang may nakatingin sa ‘kin. Pag lingon ko sa kanan saktong nagtama ang mga mata namin ni Kamahalan. He has that poker face mask on the only thing that tells me of the brewing rage on his head was the tic on his jaw.

Uh-oh!

Binawi ko ang tingin ko at nagkunwaring abala sa pagkakabit ng seat belt. ‘Di ko matagalan ang mga titig nito.Halatang tinotopak at gaya ng sinabi ni Prince Lachlan, he's pms-ing. Hay,akala ko babae lang ang may toyo mas malala pala pag lalake tapos prinsipe pa.

Dahil walang magawa I decided to check my emails and do some of the things na di ko natapos last night. Hindi ko na nga namalayan na nakalipad na pala kami dahil sobrang engrossed ako sa ginagawa.Kaso sa kalagitnaan ng pag e-email ko sa Social Media Department, bigla akong nakaramdam ng antok. Ilang beses kong kinusot-kusot ang mga mata ko para lang magising.

"Stop that. Follow me, Genessia.”

Prince Liam’s commanding presence was looming on my side. He has that I take no for an answer vibe, wordlessly I obeyed him. I’m too tired to even ask where are we going when I followed him. Siguro dahil lutang ang isip ko sa kakulangan sa kape at sa kabugsugan ng seksing butt ni Kamahalan. Damn. This man has a fine piece of ass.

The luxury material of his pants hugged his long and lean legs. Every movement is fluid like a brush of paint on a canvas waiting to be appreciated. He’s an art. A masterpiece.

“Genessia?”

“Yes, Prince Liam,” naituwid ko ang likod nang marinig ang tinig nito.

He tilted his head to the right motioning me to move inside the small room at the end part of the aircraft. Tahimik kong pumasok sa loob at gaya ng hula ko it’s a mini suite with two comfy lounge chair thats sitting side by side. Para iyong business class seat ng isang commercial flight plane.

"You sit here. Slee,” turo niya sa kaliwang upuan habang inukopa nito ang kanan.

Nagtatakang tingin ang ibinigay ko sa kanya. Matutulog kami pareho dito sa mini suite? Nakakahiya at ano na lang ang iisipin ng mga tao kabilang ng pinsan nitong nadaanan naming kasalukuyan ring umiidlip?

Marahas akong umiling at napa atras.

"Prince Liam sa labas na lang po ako…”

"No, Genessia.You sit here and sleep,” madiin nitong utos habang ang mukha'y seryoso.

"But Yo-"

"Zip it!This is MY plane so I'll get to decide who will sleep here,” he snarled. Salubong ang kilay nito at medyo naniningkit na ang mga mata.

I fidget. I keep staring at his patrician face then to the seat on his left.

"Now, Genessia. Or I'll put you there myself. You chose,” puno ng pagbabantang sabi nito dahilan para mapalunok ako. “I don’t repreat myself to anyone, Ms. Rodriguez. You wouldn’t like the conse—”

Bago pa niya matapos ang sentence n’ya, dinalawnag hakbang ko na ang upuan. Jeez. You can’t say no to these royals.

“ Heto na ho, Kamahalan. Kalma ho tayo,” kinakabahang aniko sabay hagilap sa seat belt.

“Good. Let me.”

I gasp when muscular fingers grabbed the seat belt from me and fasten it around my rigid body. Hindi ko makuhang umatras kahit pa ilang dangkal lang ang layo ng mukha naming dalawa. Nagwawala ang puso ko, talo pa noon ang riot sa loob ng maximum security prison. Naging isang malaking zoo na yata nag tiyan ko sa dami ng mga lumilipad na hayop sa loob.

“There,” nag angat ito ng tingin and there up in the air, I saw something in is dark pools. Scorching emotions made me think he reminds me of dark alleyways and doorways. His gaze flickered and I saw him gulp virtually when he stared at my parted lips.

There’s a shift around us. I could taste it at the back of my throat and smell it in the air. It's raw, potent, This s****l tension that we have is inevitable. Sa malao’t madali, I know we will both act on it. But not now and definitely not me. I love my precious job.

“T-thank you, Your H-highness,” I decided to break the spell.

Kita ko ang pagdaan ng kalituhan sa mga mata nito bago umiling. He tentatively moved away, rising to his full height. Namulsa ito’t ‘di malaman kung titingin sa ‘kin o sa upuang nasa kanan.

“Y-yes. I’ll sit here. You’re good there, right?”

Tama bang nakikita at naririnig ko? Si Kamahalan kabado’t nauutal. Parang tangang kinilig tuloy ako knowing that I’m the one who elicited that response from the nation’s handsome crown prince. Hay! Ano na naman ba ‘tong ginagawa ko sa sarili ko? Gen, huwag ka ngang hopya. Saway ko sarili habang napapangiti.

"Penny for your thoughts?"

Nilingon ko si Prince Liam. Prente na itong nakaupo sa kanan ko sa kanan hawak nito ang telepono at nakaunan naman ang kaliwnag braso sa ulo nito. He looks fresh and edible. Nanunuot sa loob ko ang titig nito. Ayokong umasa pero the way he's looking at me now speaks volume. Its full of tenderness and a foreign emotion,is it adoration?

"A-hm, I just like this chair,Your Highness. It's so comfy. Thank you so much," nakangiting pasasalamat ko sa kanya pero ang totoo nanlalambot ako sa mga titig niya.

Tango lang ang nakuha kong sagot dito. Ibinalik na nito sa kung anumang binabasa ang atensiyon. Naiwan akong lihim siyang pinagmamasdan. Bawat kunot ng noo nito, ang simpleng pagkamasahe nito sa sentido na tila ba malalim ang iniisip o inaanalisa.

There’s grace and an innate elegnace in his every move. Kahit yata nag pag buntong-hininga nito royal ang dating.

“Say it, Genessia.”

“H-ho?”

“You’ve been staring at me for almost one minute and thirty seconds. Now, it’s either may gusto kang sabihin or may gusto ka sa ‘kin. Alin sa dalawa?”

Nasamid ako. Bigla ko tuloy natapik nang malakas ang dibdib ko. Ganoon ba ‘ko ka-obvious? Think, Gen. You need this job, shuta ka. Tama na ang pag de-daydream. Inis na kinastigo ko ang sarili at matapang na hinarap ang prinsipe.

“It’s hard not to s-stare at you, Prince Liam.”

“It’s superficial. This,” itinuro nito ang gwapong mukha. “It’ll fade. Hindi dapat nagpapadala ang tao sa pang labas na anyo.”

Hindi ko pinansin ang sinabi n’ya dahil ayokong lantarang aminin na may gusto ako sa kanya. Baon na baon na ‘ko sa kumunoy na ako rin naman ang may gawa.

“Just curious, Your Highness. Hindi ba kayo nag wo-worry kung ano ang iisipin nila Prince Lachlan at ng iba, Kamahalan," mahinang sabi ko sa kanya moments after.

"Let them think whatever they want,Genessia. Their opinions aren't your problems or mine. Lions don't ask for the sheep's approval. Ever," mariing sagot niya.

His eyes still holds that speck of tenderness while his gaze was locked on mine. A small nod was all I can do as a response. Nalulunod na naman ako sa sari-saring emosyon na nakikita ko sa mga mata niya at siya, sa akin. Umayos na ito ng higa matapos mai-recline ang upuan at pumikit. I also do the same. Kahit ang totoo’y gusto kong labanan ang antok at namnamin ang oras na ‘to, subalit sa huli nagwagi ang antok.

Boses ng piloto ang gumising sa pagkaka-idlip ko. Napabalikwas ako’t nagpalinga-linga. Napansin ko ang tulog na tulog pa ring binatang prinsipe. Komportable itong nakahiga habang ang kanang braso ay nakapatong sa noo nito. A black monogram blanket is covering him from chest down to his feet. He's perfectly cocooned by LV and I'm jealous.

Napayuko ako sa sarili’t kumunot ang noo. Noon ko lang napansin na may kaparehong blanket din ang naka- cover sa ‘kin.Color lang ang pinagka-iba, him is black while mine's caramel brown. Alam kong wala iyon kanina bago ako makatulog. Does it mean he let me use his expensive blanket kasi ayawy niyang malamigan ako? Ayaw ko man pero napangiti ako. s**t. Kanina pa ko parang tangang ngumingiti sa mga sinasabi at ipinapakita nito. Kailangan kong kumalma.

Nang humupa na ang kilig ko, marahan at buong ingat akong tumayo. Ayokong maistorbo sa pagtulog si Kamahalan. May ilang minuto pa naman bago kami lumanding, hahayaan ko itong makapag pahinga.

Tinupi ko lang ang LV blanket at ipinatong iyon sa upuan saka tahimik na tinahak ang pinto. But I couldn’t resist to spare him one last glance. Para itong anghel na ipinatapon ni Lord mula sa heaven. Mula sa makapal nitong kilay,sa mahahabang pilik mata na mas pwedeng pagkamalang falsies. Matangos at aristokratikong ilong hanggang sa mga labi nitong magbibigay sayo ng isang libo't isang pantasya.

I sighed. He’s a dream, that’s all he is for me. A pipeline one that I know I’ll abandon ‘cause I’m a practical and the rational side of me is screaming the painful truth in my face. In this cruel world where royalty is fit for noble girl and I belong to a massive desk with a pile of papers. Doing my nine to five job, serving and admiring him from afar.

A woman like me can’t afford an A-lister much less someone like him. So I turned around and leave him. I love this job and I’ll do everything to avoid the greatest temptation of all— my boss