EPILOGUE
Tasia's POV
PARANG inihip lang ng hangin ang buhanging orasan. Ang bilis lumipas ng panahon, at tila bang hinihila ito patungo sa isang bukas na may magandang pangitain.
Isang leksyon ang natutunan ko sa aking buhay. Iyon ay ang, huwag basta-bastang sumuko sa kahit anong pagsubok sa buhay, dahil kapag nalampasan mo ang mga pagsubok na ito, tiyak may magandang kinalalabasan sa dulo. At iyon ay ang pagkaroon ng isang masayang pagbubuklod na pamilya.
Anong pakiramdam nang may pamilya?
Masaya at maganda.
Masaya, dahil hindi na ikaw ang nag-iisa sa buhay. May isa o higit pa sa dalawang tao ang gumagawa ng dahilan nang kasiyahan mo. At nagagawa mo rin silang pasiyahin gawa ng mga bagay na gusto mong makapag-pasaya sa kanila.
Maganda, dahil wala nang hihigit pa sa isang magandang
