Chapter 14
Tasia's POV
Hindi na ako sumabay pauwi sa mga ka-trabaho ko pauwi bagkus, pinigilan ako ni Lemuel dahil, sabay na raw kaming uuwi. Sa hindi ko inaasahan, may kababalaghan palang gagawin ang balbon na ito.
"LEMUEL!" Napa-labi ako ng huminto siya pag-tatanggal ng mga botunes sa uniporme ko. Agad naman siyang napa-subsob sa aking dibdib at napayakap ng mahigpit.
"I'm sorry." Mahinang pagkakasabi niya sabay angat ng mukha nito at saka ngumiti sabat halik sa aking labi. Inayos niya ang suot ko at sinara ang mga butones ng uniporme. "Mahirap ba dito?" Hindi ako nagsalita. Nahihiya akong sumagot. Pero iyong totoo, mahirap sa mahirap.
He deeply sighed at dahan-dahan akong tumayo na naka-yukod. Bumalik siya sa driver seat at ako naman ay nakaupo na sa passenger seat. Before he start
