KEIRA'S POV
HABANG papalapit nang papalapit ang araw ng pag-alis ni Mico at Michael, palala na rin nang palala ang worry ko sa maraming bagay. Alam kong mali na punuin ko ng negatibong bagay ang isipan ko, pero kahit anong gawin ko ay hindi ko pa rin maiwasan.
Lalo pa't unti-unti ay nawawalan na kami ng oras ni Michael sa isa't isa. Busy siya sa mga trabahong maiiwan niya at ako, busy rin sa pag-aaral. May time na hindi na kami nagkikita sa buong araw.
And yes, na-mi-miss ko siya. Nami-miss ko 'yong mga nakaw na sandali namin kapag nasa bahay. Nami-miss ko 'yong bigla na lang may hihila sa akin tapos sisiilin ako ng mainit at mapusok na halik. 'Yong may bigla na lang may yayakap sa akin kapag mag-isa lang ako. Bukod sa nami-miss ko ang mga paglalambing niya, nami-miss ko na rin siya.
