CHAPTER 37
TAHIMIK LANG si Zia habang nasa kotse sila ni Luna. Walang nagsasalita sa kanilang dalawa dahil hindi naman niya alam kung ano ang sasabihin. Nangngapa siya kung ano man ang mood nitong kasama niya na kahit hindi niya lingunin ay alam niyang paminsan-minsan siyang nililingon. Kabado siya dahil hindi niya tiyak kung magiging ligtas ba siyang kasama ito ngayon. ‘Siguro naman ay hindi ako nito sasaktan, di ba?’ aniya sa isipan.
Tumikhim si Luna dahilan upang lingunin niya ito. Sakto namang napalingon din ito sa kaniya. “Bakit?”
“Kumusta ka?”
Nagulat siya sa tanong nito. Gusto niyang matawa dahil para bang wala lang dito ang nalaman tungkol sa kaniya. Parang imposibleng ang tunay na pangalan lang niya ang nalaman nito at hindi ang plano niya. “Okay lang naman ako,” aniya.
“Mabu
