CHAPTER 38: LITTLE SOMETHING
"Bakit tayo andito?" ngumiti lang ako sa tanong ni Yna. Akala nya kasi uuwi na kami from Orphanage matapos nyang makalma pero dito ko sya dinala sa harap ng dagat kung saan kami huling pumunta noong nakaraang galing kaming Orphanage.
She may look tired today- siguro dahil sa kakaiiyak- but she still look beautiful in my eyes. "We'll take your inner baggages away," napatingin lang sya sa akin.
"Kulang pa ba na pinaiyak mo ako ng ilang oras?" biro nya.
"Yes, because we'll take it all. Total eradication talaga ang gagawin natin." natawa sya sa sinabi ko.
"Talagang total eradication ha.." napapailing lang sya.
Gumaan ang loob ko, "I'm happy to see your smile." napatingin sya sa akin, "Atleast totoong ngiti na, unlike kanina." ngumiti lang sya ng alanganin. Pa
